π. Πέτρος Πανταζής
Εντελώς άγνωστη συνολική ιστορική καταγωγή και εξέλιξη των Τούρκων από τη Μογγολική τους Μήτρα σε αντιπάλους Όλων των Λαών της Ασίας! Κυρίως στην αρχή πριν το 900 μ.Χ των Περσών, γεγονός που τους έφερε κοντά με τη Βυζαντινή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία!
Έπειτα ενεπλάκησαν σε μακροχρόνιες συγκρούσεις με τους Κινέζους οι οποίοι κατάφεραν να τους χωρίσουν σε δύο Χαγανάτα τεράστια σε έκταση, πότε με τον πόλεμο πότε με το εμπόριο Μεταξιού!
Τελικά έμεινε μόνο το "δυτικό Τουρκιστάν" ας το πούμε και οι ως τότε Gokturks έγιναν Turks!
Ενώ στη αρχή ήταν Βουδιστές σαν τους Κινέζους μετά τη εξαφάνιση της Περσικής αυτοκρατορίας και την εμφάνιση των Αράβων έγιναν Μουσουλμάνοι!
Όμως επανήλθε η άνοδος των Μογγόλων οι οποίοι τους πίεσαν να μεταναστεύσουν σαν Νομάδες που ήσαν προς τα Δυτικά!
Το γεγονός αυτό συν το ότι οι Τουρκικές φυλές αλληλοτρώγονταν ανέκαθεν σα τα σκυλιά, σε αντίθεση με τις Μογγολικές που τα βρίσκαν μεταξύ τους και ανεδείκνυαν αρχηγούς, που τους έκαναν τη μεγαλύτερη διαχρονικά Αυτοκρατορία σε έκταση, επί Ταμερλάνου συνέτεινε στην εξειδίκευση των Τούρκων, όχι στην μόνιμη κατοχή εδαφών αλλά στην τακτική struck 'n go. Δηλαδή τον "κλέφτικο" τρόπο πολέμου που κατά κακή τους μοίρα τους στοίχησε ακριβά πολύ αργότερα, όταν εφαρμόστηκε εναντίον τους και απεδείχθη το κύριο όπλο των σκλαβωμένων Ελλήνων για την ανάκτηση της Ελευθερίας!
Από εκεί κι έπειτα οι Τούρκοι έγιναν κάτι σαν τα εξωτικά όπλα δύσκολων αποστολών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αποδείχτηκαν όμως πολύ ακριβά "pets"!
Διότι αφ' ενός πληρώνονταν αδρά για να πολεμούν για τους Βυζαντινούς σαν μισθοφόροι, αφ' ετέρου έμαθαν να ζουν ανενόχλητοι στη Μ. Ασία! Έως ότου κατάλαβαν ότι τα αφεντικά τους ήταν ανίκανα να τους συγκρατήσουν και φτάσαμε το 1054 μ.Χ στο Μάτζικερτ όπου από στρατηγική βλακεία και ατολμία, λόγω μακροχρόνιας "ξάπλας" και ίντριγκας εσωτερικής, έχασαν οι Βυζαντινοί από τους Σελτζούκους.
Και πιάνοντας ο Αλπ Ασλάν, το "γενναίο Λιοντάρι" αιχμάλωτο τον Ρωμανό Διογένη, τον έστειλε πίσω δήθεν ως δείγμα καλής θέλησης, με Τούρκικη συνοδεία, προστασία από ενδεχόμενη δολοφονία του από τον αντίζηλό του Ιωάννη Δούκα.
Αλλά στη πραγματικότητα οι Τούρκοι είδαν για πρώτη φορά τη θάλασσα του ΓΑΛΑΖΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ!!!
Μετά ξανατσακώθηκαν, ευτυχώς, μεταξύ τους και χωρίστηκαν σε τρείς μερίδες. Μια από τις οποίες που προέκυψαν, ήταν οι Οθωμανοί Τούρκοι!
Και οι Βυζαντινοί πήραν μεν την κατηφόρα, κρατική και κοσμική, πήραν όμως σε πολλά επίπεδα πολιτισμού, ένα ανηφορικό δρόμο πνευματικό!
Και εδώ τέθηκε σοβαρά το ζήτημα του επηρεασμού της Βυζαντινής κοινωνίας, από την Χριστιανική Πνευματικότητα. Κυρίως από τον μεγάλο φιλόσοφο και θεολόγο Πλήθωνα Γεμιστό!
Πάντως είναι ιστορική αλήθεια ότι ο στρατός του τότε Βυζαντίου ήταν ουσιαστικά, μέχρι την άνοδο των Οθωμανών, οι Τούρκοι Νομάδες επιδρομείς. Οι ειδικές του Δυνάμεις οι Ρωσοβίκινγκξ Βάραγκοι. Και ο Στόλος τους αποτελείτο από Δυτικά πλοία Βενετικές και Γενουατικές Γαλέρες!
Την συνέχεια την ξέρουμε όλοι.
Εμείς με τα δικά μας χέρια βγάλαμε τα μάτια μας, αν σκεφτούμε ότι ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης τυφλώθηκε βάναυσα και πέθανε από τους πολιτικούς αντιπάλους του, Δούκες. Με τη λογική αυτού του κόσμου λοιπόν, πουλήσαμε στους «κόκκινους διαβόλους» - Τούρκους, το όνειρο μιας "ΓΑΛΑΖΙΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ" σε εξευτελιστική τιμή, την οποία θα είχαν πάρει 100 χρόνια πριν το 1453 αν δεν τους σταματούσε ο Ταμερλάνος στη μάχη της Αγκύρας το 1402 μ.Χ.
Όλα αυτά, επειδή δεν αίρονται ποτέ οι Πνευματικοί Νόμοι, αλλά μας ωθούν να επιλέξουμε την πίστη ή την απόρριψη ανάμεσα σε δυο πραγματικότητες : ότι τελικά ο Θεός μας σπρώχνει ως έθνος, όχι πάντα «Άγιον Έθνος», στην γνώση και στην κατανόηση της ανηφορικής και κοπιώδους οδού, που οδηγεί στην Άνω Ζωή, μέσω της συνειδητοποίησης της ματαιότητας των εγκοσμίων κατακτήσεων ή, αντίθετα, μας εγκαταλείπει στη σημερινή εγκόσμια νοοτροπία των κρατικών πολυεθνικών, "εξωθρησκευτικών" πολιτικών συνασπισμών οικονομικής βάσης, χωρίς καμμιά ουράνια ελπίδα, παρά μόνο τα … σήματα των δορυφόρων για τα κινητά μας!