Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ TOΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΛΟΓΟΥ, Η ΠΟΡΕΙΑ

τού Πρωτοπρ. Βασιλείου Γεωργοπούλου,

Επίκουρου Καθηγητού Θεολογικής Σχολής Α.Π.θ

Οι οπαδοί του χτυπούσαν ο ένας τον άλλο στην κορυφή τού κεφαλιού  για να ανοίξουν μια νοητή τρύπα για να εισέλθει το Άγιο Πνεύμα!!!

   Η «Εκκλησία του Ζωντανού Λόγου, Η Πορεία» είναι μια αιρετική κίνηση που προήλθε από τον χώρο τού Πεντηκοστιανισμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1954, πλην όμως έχει τη θλιβερή ιδιότητα, ότι εκτός από τις Πεντηκοστιανικές κακοδοξίες, ο ιδρυτής της ο John Robert Stevens (1918-1983) ενσωμάτωσε και νεοεποχίτικες δοξασίες.

Αρχικά ο John Robert Stevens είχε συσχετισθεί με τον χώρο της Πεντηκοστιανικής κίνησης της «Διεθνούς Εκκλησί­ας τού Τετραγωνικού Ευαγγελίου» και είχε υπάρξει πάστοράς της. Στη συνέ­χει α, λόγω παρεκκλινόντων δογματικών πεποιθήσεων εγκατέλειψε τη «Διεθνή Εκκλησία του Τετραγωνικού Ευαγγελίου» και αναγνωρίσθηκε για λίγο και έγινε αποδεκτός από μία άλλη μεγάλη διεθνή πεντηκοστιανική κίνηση, τη «Σύναξη του Θεού» από την όποια του ζητήθηκε να αποχωρήσει το 1951.

Το 1954 ίδρυσε τη δική του αιρετική κί­νηση με την ονομασία «Η Εκκλησία του Ζωντανού Λόγου» ενώ στην ιστορική της εξέλιξη την ονόμασε επίσης και ως «Πορεία». Η ίδρυση της οργάνωσής του σχετίζεται με ένα όραμα που είδε και με αφορμή αυτό το γεγονός ο J. R. Stevens συνέκρινε τον εαυτό του με το όραμα με­ταστροφής τού απ. Παύλου στον δρόμο προς τη Δαμασκό.

Για τη διάδοση των ιδεών του χρησι­μοποίησε όχι μόνο το κήρυγμα, αλλά και τη χρήση τηλεοπτικών ταινιών, συ­νέστησε εμπορικές επιχειρήσεις για τη χρηματοδότησή της. Καταγγέλθηκε ότι χρησιμοποιούσε την εθελοντική εργασία των οπαδών του για την παραγωγή των διαφόρων προϊόντων.

Πρώην μέλη της κίνησης κατηγο­ρούσαν, επίσης, τον ιδρυτή για τη χρήση του υπνωτισμού στις μεθόδους τουΌταν πέθανε το 1983 οι οπαδοί του τοποθέ­τησαν το σώμα του σε ένα δωμάτιο και περίμεναν την ανάστασή του εντός ενός εικοσιτετραώρου καθώς είχαν πεισθεί γι’ αυτό.

Οι αιρετικές δοξασίες της κίνησης αποτυπώνονταν σε ένα δικό του Σύμβολο Πίστεως, το οποίο είχε συντάξει ο J. R. Stevens και συμπεριλάμβανε ορισμένες κλασικές δογματικές αλήθειες σε συνδυ­ασμό με τις πλάνες που ως διδασκαλίες είχε καθιερώσει ο Stevens. Αξίζει να ση­μειώσουμε, ότι για την αίρεση, σε αντίθεση με άλλες αιρετικές κινήσεις τού προτεσταντικού χώρου, η Θεία Αποκάλυψη δεν έχει κλείσει, αλλά συνεχίζει να είναι ανοικτή και επίδεκτική προσθηκών. 

Βασικό στοιχείο των πλανών τού Stevens είναι υιοθέτηση της νεοεποχίτικης δοξασίας «Εν το Παν», την οποία την προσάρμοσε υποστηρίζοντας, ότι ο καθένας μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό του να καταστεί «Θεός», κομμάτι της πα­γκόσμιας θεότητος, και να χαθεί μέσα σε αυτήν.

Μεταξύ των παράδοξων και παράλο­γων πρακτικών της αίρεσης δεν ήταν μό­νο οι δυνατές ακατανόητες κραυγές και οι εκστατικές ομιλίες που ονομάζονταν γλωσσολαλιά, αλλά και το γεγονός, ότι οι οπαδοί του χτυπούσαν ο ένας τον άλλο στην κορυφή τού κεφαλιού για να ανοίξουν μια νοητή τρύπα για να εισέλθει το Άγιο Πνεύμα!!!

Τα μέλη τους επίσης προτρέπονταν να μην εμπιστεύονται τη λογική τους γιατί αυτό είναι προϋπόθεση για να εισέλθει το Άγιο Πνεύμα να τους γεμίσει αποκαλύψεις και οράματα. Ο J. R. Stevens απαιτούσε, λόγω της υψίστης αποστολικής εξουσίας που υποστήριζε ότι κατείχε και οι οπαδοί του είχαν αποδεχθεί, τα ορά­ματα και οι αποκαλύψεις από το Άγιο Πνεύμα, να ερμηνεύονται σύμφωνα με τις αρχές και τα πιστεύω της κίνησης.

Μετά τον θάνατό του (1983) τον διαδέ­χθηκε η γυναίκα του στην ηγεσία της κί­νησης, αφού παντρεύτηκε ξανά, η οποία μαζί με τον νέο σύζυγό της, μέλος της οργάνωσης, προσέθεσε μια νέα ονομα­σία, την «Apostolic Fathering Ministries».

 

πηγή: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

Εκτύπωση