Η εργασία αναφέρεται στο φιλοσοφικό υπόβαθρο του θεολογικού έργου του ιερού Μελωδού σε σύγκριση και σύνδεση πάντα με κάποιες αντιπροσωπευτικές απόψεις της αρχαιότητας και της νεοτέρας περιόδου. Αυτή η αντιπαράθεση ιδεών και αντιλήψεων πραγματοποιείται σε τέσσερα διαφορετικά κεφάλαια (που αποτελούν τα πρώτα δύο μέρη της) όπου αναπτύσσονται κατά σειρά οι έννοιες της Αισθητικής και του Ωραίου από την άποψη τόσο της αρχαίας ελληνικής και μοντέρνας σκέψης, όσο και από την προοπτική των μη υμνολογικών έργων του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού. Η εκμετάλλευση των αισθητικών θεωριών της αρχαιότητας επιμένει κυρίως πάνω στις θεωρίες του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη δεδομένου ότι η αξιοποίησή τους στο Βυζάντιο και εννοείται στο γραμματολογικό έργο του Αγίου Ιωάννου είναι "αισθητή" (ειδικά στο χώρο των φιλοσοφικών κατηγοριών και της συγγένειας πλατωνικής ιδέας και δαμασκήνειας εικόνας).