Το φιλοσοφικό έργο του Ξηρομερίτη μοναχού και φιλοσόφου Χριστόδουλου Παμπλέκη (1733-1793) εντάσσεται στο πλαίσιο του νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο Παμπλέκης και το έργο του δεν έχειαπασχολήσει συστηματικά τους νεότερους ερευνητές έως σήμερα, αλλά έχει καλυφθεί μόνοεπιγραμματικά από μελέτες που εξετάζουν τις φιλοσοφικές απόψεις των Ελλήνων Διαφωτιστών,χωρίς να προσεγγίζουν ολοκληρωμένα μια προσωπικότητα, που για εξήντα χρόνια ζούσε σιωπηλάστο «παρασκήνιο» της Εκκλησίας, αλλά και της επιστήμης.Ο Παμπλέκης γεννήθηκε στην Μπαμπίνη Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε στο Άγιο Όρος,όπου μπλέχτηκε σε εσωτερικές έριδες και διώχθηκε. Στη συνέχεια έφυγε για την Ευρώπη, όπουμελέτησε και δίδαξε φιλοσοφία στις ελληνικές παροικίες της Βενετίας, Βιέννης και Λειψίας. Τα γνωστάτου έργα είναι τρία βιβλία. Σε αυτά εκφράζει τις κοινωνικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές τουπεποιθήσεις, μερικές από τις οποίες θεωρήθηκαν ακραίες και ριζοσπαστικές για την εποχή τους.Κυρίως στο έργο του Περί φιλοσόφου ο Παμπλέκης παρουσιάζει για πρώτη φορά απόψειςΕυρωπαίων Διαφωτιστών, που από το συντηρητικό κατεστημένο θεωρήθηκαν ακραίες και ο ίδιοςάθεος και αφορίστηκε μετά θάνατον. Η αντίδραση αυτή δείχνει πόσο ήταν δύσκολο να βρουν ορατέςαπηχήσεις στο νεοελληνικό Διαφωτισμό τέτοιες αντιδραστικές θέσεις.Έτσι το όνομά του, το έργο του και ο κατατρεγμός που υπέστη δεν μνημονεύτηκαν και με αυτάκαι η σημασία τους για την ιστορία της νεοελληνικής σκέψης. Ο Παμπλέκης πέθανε το 1793 σε έναάσυλο απόρων στης Λειψίας. Η μελέτη της ζωής και του έργου του μας επιτρέπει νασκιαγραφήσουμε μια ολόκληρη εποχή, αφού σε μερικές περιπτώσεις συμπυκνώνει το καθολικό στοσυγκεκριμένο.