Η διατριβή αποτελεί μια συμβολή στην ιστορία του αριστοτελισμού κατά τον ΙΓ΄αιώνα. Κυρίως αποτελεί προσπάθεια να οριοθετήσει το οντολογικό περιεχόμενο της κατά τον Παχυμέρη χριστιανικής φιλοσοφικής παραδόσεως. Υποστηρίζεται ότι ο Παχυμέρης χρησιμοποιεί κριτικώς και εκλεκτικώς στοιχεία όχι μόνον αριστοτελικά αλλά και πλατωνικά και νεοπλατωνικά τα οποία τον βοηθούν στην συγκρότηση του οντολογικού του συστήματος. Πέραν αυτών ο Παχυμέρης, επιχειρεί να συντηρήσει και να προβάλει την χριστιανική φιλοσοφική παράδοση. Η διατριβή αποτελείται από τέσσερα μέρη. Στο πρώτο εξετάζονται τα ζητήματα των ιδεών-παραδειγμάτων και των υλικών πραγμάτων. Το δεύτερο αναφέρεται στα μεταξύ όντα κατά την αρχαία και την βυζαντινή φιλοσοφική παράδοση. Στο τρίτο μέρος παρουσιάζονται οι τρεις πλατωνικές υποστάσεις στο έργο του Παχυμέρη. Το τέταρτο μέρος, αφορά στην κριτική παρουσίαση της περί της ουσίας αντιλήψεως του συγγραφέως εν συσχετισμώ προς την αντίστοιχη αριστοτελική καθώς και στην διαφορά μεταξύ ουσίας και υποστάσεως στην βυζαντινή φιλοσοφική παράδοση.