Δημιουργία, ιστορία, έσχατα στη σύγχρονη ορθόδοξη θεολογική ερμηνευτική: από το Γεώργιο Φλωρόφσκυ στον Ιωάννη Ζηζούλια

Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο την εμβάθυνση στο σχετικό ζήτημα των ερμηνευτικών προϋποθέσεων, της ερμηνευτικής μεθοδολογίας, στην ορθόδοξη θεολογία (αφετηρία, άξονες, μέθοδος του θεολογείν) με βάση την συγκριτική και κριτική θεώρηση του έργου δύο εκ των κορυφαίων και διεθνώς ανεγνωρισμένων θεολόγων στον ορθόδοξο, αλλά και στον οικουμενικό χριστιανικό κόσμο (π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ και Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας). Σ’ αυτή την κατεύθυνση οι θεμελιακές έννοιες «Δημιουργία, Ιστορία, Έσχατα» αποτελούν τον άξονα πάνω στον οποίο θα «δοκιμαστούν» οι αντοχές των δύο ερμηνευτικών παραδειγμάτων. Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη, οι δύο θεολόγοι αν και ανήκουν στο ίδιο θεολογικό ρεύμα («νεοπατερική σύνθεση») ακολουθούν διαφορετική μεθοδολογία στον θεολογικό τους τρόπο (λ.χ. Αποκάλυψη-Φλωρόφσκυ vs. Ευχαριστιακή εμπειρία-Ζηζιούλας) με σοβαρές επιπτώσεις στον χριστιανικό χαρακτήρα της θεολογίας. Ωστόσο η διαφοροποίηση αυτή μπορεί να υπερβαθεί μέσω μιας σύνθεσης μεταξύ μιας δογματικής θεολογίας (Church Dogmatics) – Φλωρόφσκυ και της συστηματικής θεολογίας – Ζηζιούλας (Church and World Dogmatics).