Η παρούσα εργασία με τίτλο «Η ανθρωπολογία του Τριωδίου», αποτελεί καρπό του ενδιαφέροντός του συγγραφέα για την λειτουργική θεολογία και τη συνάντησή της με την συστηματική θεολογία. Η λειτουργική θεολογία δεν είναι ένας κλάδος της Θεολογίας αλλά είναι η πρακτική και βιωματική εφαρμογή της. Η επιλογή του Τριωδίου θεμελιώνεται στο ότι τα κύρια θέματα της ανθρωπολογίας όπως η δημιουργία του ανθρώπου, η πτώση των πρωτοπλάστων, εκδίωξη του Αδάμ από τον Παράδεισο, η ενανθρώπηση του Λόγου, κυριαρχούν στους ύμνους του Τριωδίου. Ο σκοπός της μελέτης είναι να περιγράψει σε βάθος και με λεπτομέρειες ποιός είναι ο άνθρωπος, πώς είναι η φύση του όταν κρατάει το σύνδεσμό της με το Θεό, και τι γίνεται όταν διαρραγεί ο σύνδεσμος αυτός, πως λειτουργούν οι ποικίλες ψυχοσωματικές λειτουργίες του ανθρώπου στη μια η την άλλη περίπτωση, ποία είναι η αίσθηση υπάρξεως που έχει ενωμένος η ξεκομμένος από το Θεό. Η κύρια πηγή της παρούσας μελέτης είναι το λειτουργικό βιβλίο του Τριωδίου. Για πιο τεκμηριωμένη και πληρέστερη, από ότι έχει γίνει μέχρι σήμερα, διερεύνηση του θέματος στηριχθήκαμε βεβαίως στην πλούσια βιβλιογραφία, αλλά αξιοποιήσαμε και κάθε πληροφορία άμεση ή έμμεση των βιβλικών κειμένων, τον πλούτο της πατερικής σοφίας, τις ποικίλες παραλλαγές που καταγράφει και διασώζει η λειτουργική μας παράδοση.Η μεθοδολογία που ακολουθήσαμε στη σύνταξη του έργου, μας επέτρεψε να αναλύσουμε και να συγκρίνου με τις πολλές θέσεις που αφορούν την ανθρωπολογία με τα τροπάρια του Τριωδίου έχοντας πάντα υπ’ όψιν μας και την ερμηνευτική παράδοση των Πατέρων της Εκκλησίας. Η εργασία περιέχει τέσσερα κεφάλαια με επί μέρους ενότητες το καθένα. Η έρευνα του Τριωδίου έγινε σε τρείς κατεύθυνσεις. Μελετάμε τον καταρτισμό και την δομή του Τριωδίου, τις λειτουργικές ιδιομορφίες των Ακολουθιών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και την διδασκαλία περί του ανθρώπου.Tο Τριώδιο είναι αποτέλεσμα μίας μακράς εξέλιξης που αρχίζει κατά την αποστολική εποχή και τελειώνει το 16ο αιώνα. Στην περίοδο του Τριωδίου ο πιστός μπορεί να κερδίσει την αφθαρσία, την αθανασία και τη θέωση επειδή η ανάσταση του Χριστού ήδη έχει συμβεί Εκείνο μόνο που χρειάζεται για τον πιστό σε αντίθεση με τον παλαιό Αδάμ για να κερδίσει την αφθαρσία, την αθανασία και τη θέωση είναι να επιδείξει πίστη και υπακοή στο Χριστό τηρώντας τις εντολές του και μετέχοντας υπαρξιακά στο θάνατο και την ανάστασή του.









