ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ
Πραγματικά, για ποιο λόγο καταπνίγηκε με τον κατακλυσμό η γενεά της εποχής του Νώε; Όχι λόγω της λαγνείας των, όταν ξετρελλάθηκαν από την ομορφιά των θυγατέρων του Κάϊν; Δεν υπήρχαν εκείνον τον καιρό φιλαργυρία ούτε πόλεμος. Και γιατί επυρπολήθηκαν οι πόλεις των Σοδόμων; Όχι διότι οι κάτοικοί τους παρέδωσαν τα μέλη τους στην σαρκική επιθυμία που εκυριάρχησε σε όλων αυτών το θέλημα, ωθώντας τους σε κάθε είδους ακάθαρτες και απρεπείς πράξεις;
(+) Αρχιμ. Αυγουστίνου Γ. Μύρου, Δρ Θ.
Οι οπαδοί των αιρέσεων συνηθίζουν συστηματικά να καυχώνται για τον ενάρετο βίο των μελών της «Ομολογίας» τους και συγχρόνως να στιγματίζουν τα μέλη της ίστορικής Εκκλησίας ως κατάφορτα από αμαρτίες και πάθη. Αρέσκονται, μάλιστα, αφ’ ενός μεν να μεγαλοποιούν τα λεγόμενα εκκλησιαστικά σκάνδαλα, αφ’ ετέρου δε να προβάλλουν κάποια παραδείγματα ανθρώπων οι όποιοι δημόσια ομολογούν ότι προσχωρώντας στην συγκεκριμένη «Ομολογία» τους αυτόματα απαλλάχθηκαν από φοβερά πάθη, όπως το πάθος του τσιγάρου, των ναρκωτικών, του αλκοολισμού, της σαρκολατρείας κ. α. Οι ομολογίες αυτές προβληματίζουν πολλούς και τους κάνουν να διερωτώνται, μήπως στην συγκεκριμένη αίρεση υπάρχει όντως η αλήθεια.
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
«῝Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.» (Ματθ. ΙΗ 6).
Σεις δηλαδή, λέγει, ζητείτε να μάθετε ποιος είναι μεγαλύτερος και φιλονεικείτε δια τα πρωτεία, ενώ εγώ σας λέγω, ότι αυτός που δεν θα γίνη ταπεινότερος από όλους δεν είναι άξιος να εισέλθη εις την ουράνιον βασιλείαν. Και είναι πολύ επιτυχές το παράδειγμα που αναφέρει και δεν το αναφέρει απλώς, αλλά και το παιδί τοποθετεί εις το μέσον, και τους κάνει βλέποντές το να εντραπουν και τους πείθει να είναι ταπεινοί και χωρίς υποκρισίαν. Καθόσον το παιδί είναι καθαρόν από φθόνον, κενοδοξίαν και από το να ποθή τα πρωτεία, και κατέχει την πιο μεγάλην αρετήν, την αφέλειαν, το ανυπόκριτον και το ταπεινόν.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η σερβική Ορθοδοξία έχει να επιδείξει μια σειρά μεγάλων αγίων, οι οποίοι λάμπρυναν την Εκκλησία του Αγίου Σάββα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μια όντως μεγάλη ασκητική και πατερική μορφή του περασμένου αιώνα.
π. Ευαγγέλου Γκανά
Ακόμη και μία πολύ μερική εποπτεία του ογκώδους και πολυποίκιλου έργου του Καρλ Γιουνγκ, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε δύο βασικά συμπεράσματα. Το πρώτο έχει να κάνει με το γεγονός πως όσο κι αν ο Γιουνγκ επιμένει πως η μέθοδος που θα ακολουθήσει στη μελέτη των ψυχικών φαινομένων είναι αυστηρώς επιστημονική, στην πραγματικότητα, βαθιά μέσα του, μιλάει η φωνή του θρησκευτικού προφήτη.
Σεβ. Μητροπολίτου Προικονήσου κ. Ιωσήφ
Εορτή 11 Ιουνίου
Με τον τίτλο αυτό η «Εκκλησιαστική Αλήθεια», το επίσημο εβδομαδιαίο Δελτίο τού Οικουμενικού Πατριαρχείου, α.φ. 12/ έτ. ΚΔ'/ σελ. 111, εδημοσίευσε στις 23 Μαρτίου 1901 άρθρο που πληροφορούσε την ελληνόφωνη Ορθοδοξία για τον «βαρύ διωγμό», που εξερράγη στην Κίνα εναντίον των Χριστιανών, με την Ανατολή τού εικοστού αιώνος, οι φρικαλεότητες τού οποίου εθύμιζαν «τας επί Νέρωνος και Διοκλητιανού τοιαύτας».
Στην Κίνα υπήρχε από τον 17οαιώνα μία μικρή παρουσία Ορθοδόξων από το Albazin της Σιβηρίας. Το 1685 οι Κινέζοι είχαν καταλάβει το Αλμπαζίν και αιχμαλώτισαν ένα σημαντικό αριθμό Κοζάκων και Αλμπαζίνων. Σαρανταπέντε άπ' αυτούς ήταν Ορθόδοξοι. Μαζί τους συναιχμαλωτίσθηκε κι ο ιερέας τους, ονόματι Μάξιμος Λεοντίεφ. Ο Κινέζος Αυτοκράτορας K'ang-hsi, επειδή ήταν επιδέξιοι κατασκευαστές τόξων, τους πήρε στην αυλή του στο Πεκίνο. Τους φέρθηκε καλά και μάλιστα τους παραχώρησε έναν βουδιστικό ναό στο Πεϊκουάν, βορειοανατολική συνοικία τού Πεκίνου, που τον μετέτρεψαν σε χριστιανικό κι εγκατέστησαν εκεί μια θαυματουργή εικόνα τού Αγίου Νικολάου που είχαν φέρει μαζί τους.
Μιχάλης Μαυροφοράκης
Το θέμα της παρούσας μελέτης είναι και πάλι περί τη Βασιλείας του Θεού και περί του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ως του Μόνου και Μεγάλου Βασιλέως. Ήδη και σε άλλα άρθρα έχουμε ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό, στην προσπάθειά μας να δείξουμε ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός ως Υιός και Λόγος του Θεού, είναι Θεός κατ’ ουσία και συνεπώς φέρει ακριβώς τις ίδιες ιδιότητες με το Θεό Πατέρα Του.
Μιχάλης Μαυροφοράκης
Αγίου Αθανασίου Κατά Αρειανών
Περί παρερμηνείας των Αρειανών
Στη σημερινή εκπομπή θα ασχοληθούμε με ένα ακόμη από τα χωρία που χρησιμοποιούν (σπανιότερα βέβαια αυτή τη φορά), όσοι θέλουν να ισχυρίζονται ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν είναι γνήσιος Υιός του Θεού αλλά είναι κτίσμα, δημιούργημα. Σε προηγούμενες εκπομπές είδαμε αναλυτικά την επιχειρηματολογία των Αρειανών των οπαδών του Αρείου, αλλά και των συγχρόνων που ισχυρίζονται ανάλογα, ότι δηλαδή ο Υιός είναι κτίσμα, δημιούργημα. Είδαμε λοιπόν την επιχειρηματολογία τους, η οποία στηριζόταν στο χωρίο των Παροιμιών «Κύριος έκτισέ με Αρχήν οδών Αυτού εις έργα Αυτού». Παρακολουθήσαμε με λεπτομέρεια το πώς εκθέτει τα επιχειρήματα της Εκκλησίας μας γύρω από το χωρίο αυτό, και γύρω από το ζήτημα αυτό, ο μεγάλος πατέρας της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Αθανάσιος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
Μιχάλης Μαυροφοράκης
Αγίου Αθανασίου Κατά Αρειανών
Εξ αφορμής των κακοδοξιών των αιρετικών οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν είναι γνήσιος Υιός του Θεού και κατά συνέπειαν Θεός κατά φύσιν, κατ’ ουσίαν Θεός δηλαδή, αλλά κτίσμα, κι όπως λέγουν: «η αρχή των κτισμάτων», «το πρώτο κτίσμα» με άλλα λόγια, κι ότι έχει αρχή εν χρόνω, και ότι υπήρχε καιρός κατά τον οποίο ο Υιός δεν υπήρχε, αλλά ήταν μόνος του ο Πατήρ, μας δόθηκε η ευκαιρία να εξετάσουμε τα επιχειρήματα, τα σαθρά αυτά επιχειρήματα, τα οποία προβάλλουν και στα οποία στηρίζουν τις πλάνες που διδάσκουν, και κυρίως να δούμε με ποιο τρόπο παρερμηνεύουν ορισμένα από τα χωριά της Αγίας Γραφής, αποσιωπώντας ή παντελώς τα υπόλοιπα, και διαστρέφοντας την έννοια ορισμένων χωρίων, να προσπαθούν να πείσουν εκείνους οι οποίοι είναι αστήρικτοι στην πίστη, και να τους διαστρέφουν και να μεταστρέφουν την πίστη τους από την πίστη των Πατέρων σε μια πίστη καινούργια, σε μια πίστη εντελώς λαθεμένη, η οποία δεν οδηγεί και δεν αποσκοπεί στην σωτηρία.
Μιχάλης Μαυροφοράκης
Α΄ μέρος Επιστολής τού Αγίου Βασιλείου: “Περί τού Αγίου Πνεύματος”
Η Εκκλησία δεν δογματίζει χωρίς αιτία. Και ο λόγος είναι, ότι το δόγμα τής Εκκλησίας, ΔΕΝ είναι μία θεωρητική “ιδεολογία”, αλλά είναι πρωτίστως εκλογίκευση και καταγραφή τής αληθινής ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ τής θέασης τού Θεού. Ο πιστός καλείται, όχι να “μάθει”, αλλά να “βιώσει” τον Ζώντα Θεό. Γι’ αυτό και δεν ανήκει στις πρoτεραιότητες τής Εκκλησίας, μία συστηματική καταγραφή τού Χριστιανικού δόγματος. Όταν όμως οι αιρέσεις επιχειρούν να παραχαράξουν αυτό το δόγμα, η Εκκλησία κατ’ ανάγκην υποχρεώνεται να καταγράψει την αληθή εν Χριστώ εμπειρία, ώστε να προστατέψει τα μέλη της από την πλάνη. Αυτός είναι και ο λόγος που έγραψε ο άγιος Βασίλειος την επιστολή αυτή που θα εξετάσουμε σήμερα, αυτός είναι και ο λόγος που δημοσιεύουμε το παρόν άρθρο. Επειδή “λύκοι βαρείς, μη φειδόμενοι τού ποιμνίου”, διδάσκουν ψευδείς διδασκαλίες δήθεν ως Χριστιανικές, και παρασύρουν ανθρώπους στην απώλεια.
Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 87 επισκέπτες και κανένα μέλος
