ΑΓΙΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ: Τι σου στοιχίζει η πίστι στο Χριστό;

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ (+)
Σήμερα, αγαπητοί μου, είνε εορτή των αγίων Νεομαρτύρων της τουρκοκρατίας.
Εάν έχουμε τώρα εκκλησίες και χτυπάη καμπάνα και ερχώμαστε ελεύθερα στους ναούς, εάν υπάρχουν κληρικοί που λειτουργούν και ψάλτες που ψάλλουν, εάν υπάρχη Χριστιανισμός. Εκκλησία. όλα αυτά το οφείλουμε – που- στους κόπους, τις θυσίες, τα μαρτύρια και τα αίματα εκείνων που προηγήθηκαν. Δηλαδή:
“Αγία του Θεού (Ανάληψη), πρέσβευε υπέρ ημών”!
ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ
Για να δώσω μία ζωντανότερη εικόνα της Χάριτος που επικρατούσε πριν από χρόνια, θεώρησα καλό να αναφέρω σαν παράδειγμα, ένα περιστατικό από τα απλά Γεροντάκια της εποχής εκείνης. Όταν ήμουν αρχάριος στην Μονή Εσφιγμένου (1950–1954), μου είχε διηγηθεί ο ευλαβής Γερο–Δωρόθεος ότι στο Γηροκομείο της Μονής ερχόταν και βοηθούσε ένα Γεροντάκι με τέτοια μεγάλη απλότητα, αφού νόμιζε ότι η Ανάληψη (του Χριστού) που εορτάζει η Μονή, ήταν μία μεγάλη Αγία όπως, λ.χ., η Αγία Βαρβάρα και, όταν έκαμνε κομποσχοίνι, έλεγε:
ΕΠΙΣΤΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΟΥΗΤΟΝ
π. Βασίλειος Caldaroni
Ο κόσμος μου φάνηκε ότι γκρεμιζόταν! Είχα μεγαλώσει σε μια βασικά προτεσταντική ομολογία και όσο μπορώ να θυμηθώ αισθανόμουν την κλίση για την ιερωσύνη. Σαν έφηβος ολόκληρή μου η προσωπικότητα είχε οικοδομηθεί γύρω από αυτή την αίσθηση της κλίσης μου για την ιερωσύνη. Η οικογένεια μου, οι άνθρωποι της Εκκλησίας μου, και όλοι μου οι φίλοι το θεωρούσαν ως δεδομένο πως ο Μπίλ Caldaroni θα γινόταν ιερέας στην Ηνωμένη Εκκλησία του Χριστού.
ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ: ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ;

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΤΩΝ Μ.τ.Ι
Η μελέτη αυτή, έχει σκοπό να πληροφορήσει κάποιους ανθρώπους να πάρουν τη σωστή απόφαση, όταν βρεθούν σ’ ένα δίλημμα από το οποίο εξαρτάται η ζωή η δική τους, ή των παιδιών τους. Ένα σημαντικό ζήτημα, που για κάποιους ανθρώπους ίσως αποδειχθεί θέμα ζωής ή θανάτου, μας αναγκάζει να ασχοληθούμε με αυτό το (κατά τα άλλα) αμελητέο δογματικό θέμα. Ο λόγος, είναι ότι η ηγεσία των αυτοαποκαλουμένων “Μαρτύρων τού Ιεχωβά”, διδάσκει ότι η μετάγγιση αίματος απαγορεύεται από τους Χριστιανούς, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει το θάνατό τους!
Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΑΣ: ΡΑΦΑΗΛ ΡΟΒΕΡΤΟΣ ΜΟΡΓΚΑΝ

Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ριρούτας Μακαρίου
Tά τελευταία πενήντα χρόνια γίνεται πολύς λόγος για την εξωτερική ιεραποστολή ιδιαίτερα για τους πρώτους σκαπανείς Αφρικανούς από την Ανατολική Αφρική: Ρουβήμ Μουκάσα Σπάρτα (μετέπειτα Επίσκοπο Νειλουπόλεως, Χριστοφόρο), Γεώργιο Αρθρούρο Γκαδούνα (μετέπειτα Επίσκοπο Νιτρίας) και Οβαδία Μπασασακίταλο (μετέπειτα Αρχιμανδρίτη). Έτσι η εμφάνιση των πρώτων Αφρικανών ιερωμένων χρονολογείται περίπου γύρω στη δεκαετία του τριάντα.
ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΥΛΟ ΣΤΗΝ ΥΒΡΗ

π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία πού ἔγινε στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, τήν Παρασκευή 24 Μαΐου 2013.
Πρωτογενῶς καί πρωτίστως, νά εὐχαριστήσω πάντοτε καρδιακά, τόν οἰκεῖο Μητροπολίτη τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιῶς, γιά τήν εὐλογία πού μᾶς δίνει νά ὁμιλοῦμε στή δική του περιοχή καί βεβαίως καί κατ᾽ ἐξοχήν τούς ἐφημερίους καί τόν προϊστάμενο τοῦ ναοῦ ἐδῶ γιά τήν ἀγάπη πού εἶχαν νά μᾶς προσκαλέσουν.Ποια ελπίδα στον Χριστό είναι παράλογη;

Αγίου Ισαάκ του Σύρου
ΥΠΑΡΧΕΙ η αληθής προς τον Θεόν ελπίς και η ψευδής τοιαύτη. Η αληθής προς τον Θεόν ελπίς στηρίζεται επί της προς τον Θεόν από καρδίας πίστεως και γεννάται μετά διακρίσεως και γνώσεως. Η ψευδής ελπίς είναι τελείως παρηλλαγμένη και οφείλεται εις έλλειψιν συνέσεως και εις οκνηρίαν.
Ο ρόλος του Μεγάλου Κωνσταντίνου στην Α’ Οικουμενική σύνοδο

Κωνσταντίνου Καραστάθη
Στα χρόνια του Κων/νου αχαλίνωτες και επικίνδυνες είχαν καταστεί οι αιρέσεις στην Εκκλησία της Νοτιανατολικής Αυτοκρατορίας καταλυτικές και είχαν εξελιχθεί σε θρησκευτικές διενέξεις και συγκρούσεις. Σοβαρότερη απ’ όλες τις αιρέσεις ήταν εκείνη του Αρείου στην εκκλησία της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου, περί της Ουσίας του Υιού του Θεού.
Κατήγοροι και πλαστογράφοι του Μεγάλου Κωνσταντίνου

Κωνσταντίνου Καραστάθη
Αφότου ο Μέγας Κων/νος μετέφερε τον αυτοκρατορικό του θρόνο στη νέα πρωτεύουσα του κράτους του Κων/πολη (ή Νέα Ρώμη) έχασε σταδιακά τη συμπάθεια των πιστών της Ρώμης. Και παρότι κατά τον 6ο αιώνα αναγνώρισαν και αυτοί την αγιότητά του από την ενωμένη τότε εκκλησία, αργότερα αφαίρεσαν τ’ όνομά του από το αγιολόγιο της εκκλησίας και τον κατέστησαν στόχο της πολεμικής τους. γνώριζαν, ωστόσο, ότι τ’ όνομά του ασκούσε τεράστια γοητεία και επιβολή στο χριστιανικό κόσμο Ανατολής και Δύσης και κάποιος κληρικός της παπικής αυλής, με πρωτοβουλία του ή με την έμπνευση των στελεχών αυτής, συνέταξε (διάβαζε: πλαστογράφησε) έγγραφο ως δήθεν έδικτο του Μ. Κων/νου, με το οποίον γίνονταν μεγάλες παραχωρήσεις προς τον πάπα Σίλβεστρο και στους διαδόχους του.
ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ Μ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Όλοι οι ειδικοί δέχονται ότι ο Μ. Κωνσταντίνος κατόρθωσε να μεταμορφώσει και να ανανεώσει την ρωμαϊκή αυτοκρατορία με δύο τολμηρότατες ενέργειές του, οι οποίες ανθρώπινα δύσκολα θα μπορούσαν να αναληφθούν, χωρίς την άνωθεν κλήση και συμμαχία, διότι θρησκευτικά και πολιτιστικά θα εθεωρούντο ουτοπικές και επικίνδυνες.
ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΚ ΜΕΤΣΟΒΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η ηπειρωτική γη, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα και η Βαλκανική, ανάδειξε πολλούς Νεομάρτυρες στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας. Στις τραχιές και απομονωμένες ηπειρώτικες περιοχές οι Ορθόδοξοι Έλληνες καλλιέργησαν και κράτησαν το θησαυρό της αληθινής μας πίστεως στο Χριστό και έδωσαν την μαρτυρία τους, όταν χρειάστηκε, μη λογαριάζοντας το κόστος της ομολογίας τους, το οποίο συχνά άγγιζε και αυτή τη ζωή τους. Ένας από τους καλλίνικους ηπειρώτες Νεομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος εκ Μετσόβου, ένας ηρωικός και γενναίος αθλητής του Χριστού.









