Η Αρχαιολατρία ήταν ένα κίνημα που άσκησε μεγάλη επιρροή από τα μέσα του ’90 έως και τα τελευταία χρόνια της προηγούμενης δεκαετίας συγκέντρωνε στοιχεία από τον εσωτερισμό, την αστρολογία και το «υπερφυσικό», συγκροτώντας έναν ευρύτερο ανορθολογικό χώρο με έντονα συνωμοσιολογικά χαρακτηριστικά. Σταδιακά τα τελευταία χρόνια το κύμα ξεφούσκωσε τόσο γιατί με την κρίση που βιώνει η Ελλάδα άλλαξε η ατζέντα των θεμάτων που απασχολούν τον κόσμο, όσο και γιατί έγινε μια συστηματική προσπάθεια να αποκαλυφθεί η αερολογία αυτού του χώρου.
Από τους αρχαιολάτρες στους εξωγήινους
Γιώργος Ρακκάς
Η στροφή προς το παρελθόν, με σκοπό την αναζήτηση εναλλακτικών ως προς τα κυρίαρχα προτύπων και αξιών, αποτελεί μια από τις εκφράσεις της ευρύτερης ανάγκης όλων των λαών να ανανοηματοδοτήσουν τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους. Αυτή την τάση την συναντάμε και στην Ελλάδα και έχει πάρει δυο κύριες κατευθύνσεις. Την στροφή προς την ορθοδοξία και την στροφή προς την Αρχαία Ελλάδα.
Στην αγία εορτή των Βαΐων
Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος
«Έξι ημέρες πριν από το Πάσχα πήγε ο Ιησούς στη Βηθανία, όπου ήταν ο Λάζαρος», στον οίκο της Μαρίας και της Μάρθας, «και του παρατέθηκε δείπνο από αυτούς»· η Μάρθα υπηρετούσε και ο Λάζαρος έτρωγε. Και αυτό ήταν απόδειξη της αληθινής αναστάσεως, το ότι μετά από πολλές ημέρες και ζούσε και έτρωγε. Άρα είναι φανερό, ότι το γεύμα γινόταν στην οικία της Μάρθας· δέχονται δηλαδή τον Ιησού επειδή ήταν φίλοι και αγαπώνταν από αυτόν. Κάποιοι όμως λένε, ότι αυτό γινόταν σε ξένη οικία. Η Μαρία υπηρετούσε γιατί ήταν μαθήτρια.
Κυριακή των Βαΐων: Ευλογημένος ο Ερχόμενος
Φώτης Κόντογλου
Εκείνος που έχει θρόνο τον ουρανό και υποπόδιο τη γη, ο γυιός του Θεού και ο Λόγος του ο συναΐδιος, σήμερα ταπεινώθηκε και ήρθε στη Βηθανία απάνω σ’ ένα πουλάρι. Και τα παιδιά των Εβραίων τον υποδεχθήκανε φωνάζοντας: «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, ο βασιλιάς του Ισραήλ». Οι πολέμαρχοι του κόσμου, σαν τελειώνανε τον πόλεμο και βάζανε κάτω τους οχτρούς τους, γυρίζανε δοξασμένοι και καθίζανε απάνω σε χρυσά αμάξια για να μπούνε στην πολιτεία τους.
ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ: Η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η περίοδος του Τριωδίου και ιδιαίτερα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι για την Αγία μας Εκκλησία η ιερότερη χρονική διάρκεια του ενιαυτού. Είναι το νοητό στάδιο όπου ο κάθε πιστός καλείται να δώσει τον προσωπικό του αγώνα για την ψυχοσωματική του κάθαρση από τους ρίπους της αμαρτίας. Να βιώσει την ορθόδοξη πνευματικότητα, η οποία ταυτίζεται με την ανάκτηση της αυθεντικής του φύσεως, από τη φθορά και την αμαρτία, «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ.4,13). Η προπαρασκευή μας για τον εορτασμό του Πάσχα είναι ταυτόσημη με την πνευματική μας προαγωγή και ωρίμανση, ώστε να καταστούμε «σύμμορφοι της εικόνος του Υιού (του Θεού)» (Ρωμ.8,29). Ολόκληρο το πνευματικό κλίμα, οι ιερές ακολουθίες, τα τιμώμενα πρόσωπα και οι μνήμες γεγονότων είναι ένα συνεχές και κραυγαλέο κάλεσμα να έρθουμε «εις εαυτόν» (Λουκ.15,17).
Ε. Ο. Κ. Α Έναρξη του Αγώνα την 1η Απριλίου 1955
Στις 15 Ιανουαρίου 1950, η Εθναρχούσα Εκκλησία Κύπρου πραγματοποίησε Δημοψήφισμα, στο οποίο ο Ελληνικός Κυπριακός λαός ψήφισε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, σε ποσοστό 95,7%. Οι Άγγλοι, όμως, τήρησαν και πάλι αρνητική στάση. Στις 28 Ιουλίου 1954, ο Υφυπουργός Αποικιών, Χένρυ Χόπκινσον, ανέφερε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι η Κύπρος είναι περιοχή με στρατηγική αξία, και γι' αυτό ουδέποτε θα τύχει αυτοδιάθεσης.
ΨΑΛΛΟΝΤΑΣ ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΓΧΟΝΗ, Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ
Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
«Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου τη ζωή», έγραφε στην τελευταία του επιστολή στη μητέρα του
«Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου τη ζωή», έγραφε στην τελευταία επιστολή στη μητέρα του. Αυτός ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος, ο Ιάκωβός μας. Ο Ιάκωβος Πατάτσος, ήταν από τους πρώτους ήρωες που οδηγήθηκαν στην αγχόνη, μετά τους ήρωες Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου.
ΑΓΙΟΣ ΥΠΑΤΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΓΑΓΓΡΩΝ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Ιδιαίτερη τιμητική θέση κατέχουν στην Εκκλησία μας οι άγιοι θεοφόροι Πατέρες, οι οποίοι πήραν μέρος στις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους, και με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος αποφάνθηκαν για τη σώζουσα ορθόδοξη πίστη μας. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Υπάτιος Επίσκοπος Γαγγρών, ο οποίος είχε πάρει μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο και διακρίθηκε ως φλογερός πρόμαχος της Ορθοδοξίας. Επί πλέον αξιώθηκε και της θαυματουργίας.
Σχέδια Βουλγάρων για κατάληψη του Αγίου Όρους μετά το 1912
Κωνσταντίνος Νιχωρίτης
καθηγητής Σλαβολογίας στο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του ΠΑ.ΜΑΚ.
Παράλληλα, με την προτροπή του Παϊσίου Χιλανδρινού ξεκινά η εθνική αφύπνιση των Βουλγάρων. Ο Παΐσιος εγκαταβίωσε στις μονές Χιλανδαρίου και Ζωγράφου και αφιερώθηκε στη σύνταξη ενός έργου, με σκοπό να επισημάνει τους κινδύνους που ελλόχευαν από την υπερβολική μύηση στον ελληνικό τρόπο ζωής. Το έργο του, Ιστορία σλαβιανοβουλγαρική, το οποίο έγραψε στο Άγιον Όρος, αποτέλεσε ιερό βιβλίο για το βουλγαρικό λαό, καθώς επιχειρούσε να μεγιστοποιήσει τα προτερήματα των Βουλγάρων και να δημιουργήσει την αίσθηση ύπαρξης ένδοξου παρελθόντος.
ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΡΩΣΙΑ (1918–1940)
Στην ιστορία ολόκληρης της Εκκλησίας, δεν υπήρξαν ποτέ τόσοι μαζικοί και ποικίλου χαρακτήρα διωγμοί, όπως στη Σοβιετική Ρωσία, τον 20ό αιώνα. Οι διώξεις έλαβαν χώρα σε ολόκληρη την επικράτεια της αχανούς ρωσικής γης, αφορούσαν όλες τις κοινωνικές τάξεις της ρωσικής κοινωνίας, καθώς και κάθε ηλικία, από τα βρέφη μέχρι υπέργηρους γέροντες. Ορισμένοι ερευνητές υπολογίζουν τους ορθοδόξους χριστιανούς που υπέστησαν διώξεις, διακρίσεις εις βάρος τους, όσοι έχασαν την εργασία τους, ακόμη και τη ζωή τους, κατά τη διάρκεια αυτών των εβδομήντα ετών (από το 1917 μέχρι το 1987), σε εκατό εκατομμύρια ψυχές (1). Στην εισήγηση αυτή επιχειρείται μια σύντομη παρουσίαση της σκληρότερης και αιματηρότερης περιόδου των διωγμών, αυτή μεταξύ των ετών 1918-1940.
H “ομάδα Ε” και ο ευτελισμός της Ελλάδας και της ελληνικής ιστορίας
Στέλιου Φανού
Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκι ὡς διδάσκαλος καί συνάδελφος τοῦ π.Ἰωάννη Ρωμανίδη
Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος
Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκι ἦταν ἕνας κορυφαῖος θεολόγος τοῦ 20οῦ αἰῶνος, πού ἀπεκλήθη «πατέρας» τῆς θεολογίας τοῦ αἰῶνος αὐτοῦ. Ἔχω μελετήσει σχεδόν ὅλα τά κείμενά του (στήν συνέχεια Φλωρόφσκι), τά ὁποῖα ἔχουν μεταφρασθῆ στήν ἑλληνική γλώσσα, καθώς ἐπίσης γνωρίζω ἐπαρκῶς καί τήν σκέψη τοῦ π. Ἰωάννου Ρωμανίδη (στήν συνέχεια Ρωμανίδη), ἑνός ἐπίσης κορυφαίου δογματολόγου τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ὅπως φαίνεται στά κείμενα πού ἔχουν δημοσιευθῆ στήν ἀγγλική καί ἑλληνική γλώσσα, τίς προφορικές παραδόσεις του καί τίς πολύωρες συζητήσεις μας σέ θεολογικά καί ἐκκλησιαστικά θέματα. Αὐτό μοῦ δίνει τήν δυνατότητα νά γνωρίζω τά κοινά σημεῖα τῆς διδασκαλίας τους, ἀλλά καί τά ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματά τους.