ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ν. ΘΩΔΗ
ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η Μικρασιατική καταστροφή ως όρος στην ελληνική ιστοριογραφία, δηλώνει το τραγικό γεγονός στην ιστορία του σύγχρονου ελληνισμού — το τέλος της τρισχιλιετούς ελληνικής ιστορίας της Μικράς Ασίας και την “Έξοδο”, τον διωγμό των ιθαγενών του ορθόδοξου ελληνικού πληθυσμού από τις αρχαίες του εστίες.
Χάρη Τσιρκινίδη
Οι Τούρκοι, για ν’ αντιμετωπίσουν τη γενική διεθνή κατακραυγή των απλών ανθρώπων για τα εγκλήματα γενοκτονίας σε βάρος των χριστιανών, τα οποία το 1921 έφτασαν στο ζενίθ της βαρβαρότητας και παρουσιάζονταν με τα μελανότερα χρώματα στις ξένες εφημερίδες και στις διάφορες αναφορές διπλωματών, στρατιωτικών και προπάντων στις αναφορές υπαλλήλων της Αμερικανικής Υπηρεσίας Βοήθειας Εγγύς Ανατολής, κατέφυγαν στην προαιώνια δοκιμασμένη τακτική τους:
Του Μακαριστού Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης κυρού Αγαθαγγέλου
Του Αρχιποίμενος Χριστού μαθητής και μιμητής ανεδείχθη «ο συναριθμούμενος τοις απ’ αιώνος αγίοιςκαι μάρτυσι της Εκκλησίας»1 Μητροπολίτης Σμύρνης Χ ρ υ σ ό σ τ ο μ ο ς Καλαφάτης (1922). Η πολυεδρική αυτού προσωπικότης, η λάμψις της αγίας και εναρέτου αυτού πολιτείας και το πολυμερές και πρωτότυπον εκκλησιαστικόν, φιλανθρωπικόν, κοινωνικόν, επιστημονικόν και εθνικόν αυτού έργον γεννούν εις τας τάξεις του πληρώματος της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας το θάμβος και την έκπληξιν και εις την ψυχήν του Ελληνικού Έθνους την ευγνωμοσύνην και τον θαυμασμόν και αποβαίνουν αντικείμενον διεξοδικής μελέτης από ειδικούς ερευνητάς.
Του Μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου
Το παρόν κείμενο αποτελεί την εισήγηση του Μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου Βαλινδρά προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος περί αναγνωρίσεως του Εθνομάρτυρος Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου (Καλαφάτη) ως Ιερομάρτυρος.
Μητροπολίτου Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο χώρος της εφημερίδας δεν προσφέρεται για αναλύσεις φιλοσοφικών και θεολογικών εννοιών. Και αυτό γιατί ο σύγχρονος αναγνώστης θέλει να διαβάζη βιαστικά και ενδιαφέρεται να ενημερωθή για τα γενικότερα ζητήματα και τις ειδικότερες εργασίες σε όσο το δυνατό συντομώτερο χρονικό διάστημα. Όμως, πιστεύουμε ότι, όπως έχει λεχθή, αυτός που ενδιαφέρεται για την δημοκρατία επιδιώκη πρώτιστα να ανεβάση το επίπεδο του λαού.
Αρχιμανδρίτου Θεοφίλου Λεμοντζή
Αρχιερατικού Επιτρόπου Καμπανίας
Η αρχέγονος πτώσις του ανθρώπου στην άβυσσο του μηδενός
Μέσα στον παράδεισο ο άνθρωπος μεθυσμένος από τη θανατηφόρα ηδονή της εωσφορικής αυτοθεώσεως, έγινε παράφρων και δέσμιος του Άδη. Στραμμένος αποκλειστικά προς το εγώ του, αργά ή γρήγορα θα προσκρούσει σε αυτό το καταθλιπτικό κενό, στο μηδέν, από το οποίο μας κάλεσε ο Δημιουργός στην ύπαρξη. Όταν δε ο άνθρωπος στρέφεται προς τα έξω, προς τον κόσμο που τον περιβάλλει για να αναζητήσει κάποιο αντιστάθμισμα έναντι του μηδενός που ανακαλύπτει μέσα του, υποπίπτει σε κάθε είδους διαστροφή και γίνεται ικανός για οποιοδήποτε έγκλημα.........εκτός Χριστού, άνευ Χριστού, δεν υπάρχει λύση στην τραγωδία της επίγειας ιστορίας της ανθρωπότητας.
Αρχιμανδρίτου Θεοφίλου Λεμοντζή
Αρχιερατικού Επιτρόπου Καμπανίας
Τα τελευταία χρόνια πολύς λόγος γίνεται για την καύση των νεκρών. Οι θιασώτες της καύσης των νεκρών αγωνίζονται για την καθιέρωσή της, επικαλούμενοι λόγους έλλειψης χώρου, λόγους υγιεινής και λόγους συναισθηματικούς. Συχνά τους συναντούμε στα Μέσα μαζικής ενημέρωσης να προσπαθούν να μας πείσουν για τα πλεονεκτήματα της καύσης, έναντι της ταφής.
Αρχιμ. Εφραίμ Καθηγουμένου Ι. Μονής Φιλοθέου
Όταν ακόμη ήμεθα κοντά στον μακαριστό Γέροντα μου Ιωσήφ, πολλές φορές, για να μάς ωφελήσει, έπιανε και μάς εδιηγείτο την ζωή του. Ξεκινούσε από την παιδική ηλικία και λέγοντας μας όσα πράγματα είχε γνωρίσει μάς ωφελούσε πολύ. Μάς έλεγε πράγματα που εμείς δεν εγνωρίζαμε και, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, μάς ωφέλησαν πολύ μετά την αποδημία του για τον άλλο κόσμο. Θα ήθελα να σάς εκθέσω μερικά από αυτά τα πράγματα που μάθαμε ή βιώσαμε κοντά του και προς ιδικήν σας ωφέλεια.
Δύο σύγχρονα φοβερά θαύματα του Αγίου Δημητρίου στα 1906, στον τότε Πασά της Θεσσαλονίκης…
«…. Μετά δύο ημέρας φθάσαμε εις Θεσσαλονίκην, η οποία τότε κατείχετο υπό των Τούρκων και, επειδή εγώ από μικρός είχον ευλάβειαν εις τον Άγιο Δημήτριο, παρεκάλουν τον φίλον μου Νικόλαον να εξέλθωμεν τού ατμόπλοιου, δια να προσκυνήσωμεν τον τάφον τού Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τού Μυροβλήτου.
+Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη
Η δεύτερη πέτρα με την οποία θα χτυπήσουμε τον Γολιάθ της απιστίας σχετίζεται με το χημικό φαινόμενο που λέγεται ζύμωσις. Θα χρειασθή λοιπόν να πούμε πρώτα δυο λόγια για τη ζύμη και τα βακτήρια. Τα βακτήρια που ονομάζονται και βάκιλλοι αποτελούν φυτικούς μονοκύτταρους οργανισμούς, μικρόβια. (Έχει επικρατήσει να ονομάζωνται μικρόβια όλοι ανεξαιρέτως οι μικροοργανισμοί, ζωικοί και φυτικοί).
Πρεσβ. Διονυσίου Τάτση
Τα κείμενα που ακολουθούν αξίζουν την ιδιαίτερη προσοχή μας. Είναι επιλογή από ημερολογιακές σελίδες, που ο συγγραφέας τους, εφημέριος σε ακριτική περιοχή της πατρίδας μας. Έχουν ένα προσωπικό χαρακτήρα και δίνουν την πνευματική εικόνα των ακριτικών ενοριών, παρουσιάζοντας και το αναίμακτο μαρτύριο των λιγοστών ιερέων που διακονούν σ' αυτές. Η εικόνα που αναδύεται άπ' τις σελίδες αυτές ίσως δεν ξενίζει τους αναγνώστες, πάντως είναι αφορμή προβληματισμού, προσευχής και πράξης. Περισσότερα έργα του π.Διονυσίου Τάτση θα βρείτε εδώ.
Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 123 επισκέπτες και κανένα μέλος
