Ομοφυλοφιλία - Homosexuality | Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος
Απόσπασμα ομιλίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικολάου με τίτλο "Γάμος: Μυστήριο & Καθημερινότητα", που έγινε την Δευτέρα 24 Απριλίου 2017 στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, που διοργάνωσε το Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.
Δεν ξέρεις τι είναι ο ιερέας; Είναι άγγελος του Κυρίου
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Δεν ξέρεις τι είναι ο ιερέας; Είναι άγγελος του Κυρίου. Μήπως λέγει τα δικά του; Αν τον περιφρονείς, δεν περιφρονείς αυτόν, αλλά το Θεό που τον χειροτόνησε.
Τι λοιπόν; Λέγει, όλους ο Θεός τους χειροτονεί, και τους ανάξιους; Όλους βέβαια δεν τους χειροτονεί ο Θεός, μέσω όλων όμως αυτός ενεργεί, και αν ακόμη συμβαίνει να είναι ανάξιοι, για να σωθεί ο λαός. Γιατί, αν κάποτε μίλησε μέσω του όνου, και μέσω του Βαλαάμ, μέσω ανθρώπου μιαρού, για χάρη του λαού, πολύ περισσότερο ομιλεί μέσω του ιερέως.
ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ: Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου –Καθηγητού
Οι άγιοι Απόστολοι κατέχουν την πρωτοκαθεδρία στο αγιολόγιο της Εκκλησίας μας, διότι αυτοί υπήρξαν οι άμεσοι διάδοχοι του Κυρίου και οι συνεχιστές του επί γης σωτηριώδους έργου Του. Αυτοί συνέπηξαν την Εκκλησία και την επεξέτειναν ως τα πέρατα του κόσμου και γι’ αυτό ομολογούμε στο «Σύμβολο της Πίστεως» πίστη σε «Αποστολική Εκκλησία». Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος.
Τα μεγάλα, αλλά χωρίς ταπείνωση, ασκητικά κατορθώματα συντρίβουν τον αγωνιστή και τον κάνουν καταγέλαστο στους δαίμονες.
Όσιος Ισαάκ ο Σύρος
Το όνομά του ήταν Μαλπάς. Καταγόταν από την Έδεσσα της Μεσοποταμίας και φαινόταν ότι ζούσε σε μεγάλα πνευματικά μέτρα, υπομένοντας σκληραγωγίες και θλίψεις. Αυτός λοιπόν εφεύρε την αίρεση των Ευχιτών. (σημ. μας: Το αιρετικό κίνημα των Μεσσαλιανών προήλθε από την περιοχή της Συρίας, όπως δηλώνει και το όνομα τους. Στα συριακά μεσσάλ σημαίνει ευχή, γι’ αυτό και καλούνται επίσης Ευχίτες).
Περί προσευχής
π. Ανανίας Κουστένης (+)
Ήταν, μια φορά, ένας τσοπάνης και κουβέντιαζε με το δάσος. Το πανέμορφο δάσος. Τόση δροσιά μας χαρίζει το καλοκαίρι και τόσα άλλα καλά μας προσφέρει. Ας το προσέχομε. Κι ήρχοντο εκεί, κάθε μέρα, δυο ξυλοκόποι. Έκοβαν ξύλα. Ο ένας έκοβε ένα κομμάτι, το έβαζε στον ώμο κι έφευγε. Ο άλλος έκοβε δέκα κομμάτια, τα έβαζε στον ώμο κι έφευγε. Και ρωτάει, τώρα, ο τσοπάνης το δάσος: «Ποιόν φοβάσαι πιο πολύ από τούς δυό;» «Φοβάμαι», λέει, «αυτόν πού παίρνει το ένα και φεύγει. Γιατί ο άλλος με τα δέκα θα κουραστεί, θα κλατάρει, θα πέσει κάτω και θα γλιτώσω. Ο ένας, με το ένα, αυτός πού παίρνει το ένα, θα έρχεται μιά ζωή και κινδυνεύω νά με αποψιλώσει.» Έτσι είναι. Λίγο και σταθερό. Κι αν αυξηθεί; Πάλι λίγο και σταθερό. Λίγο και σταθερό. Λένε για μάς τούς μεσαίους, τώρα, για τον εαυτό μου τα λέω αυτά. Δεν μπορώ νά περπατήσω. Λίγο και σταθερό. Σταθερό, όμως.
Tω αυτώ μηνί H΄, η Σύναξις των Aρχιστρατήγων Mιχαήλ και Γαβριήλ, και των λοιπών ασωμάτων, και ουρανίων ταγμάτων.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
Eις τον Aρχάγγελον Mιχαήλ1
Eβουλόμην σοι Mιχαήλ άσμα πρέπον, Άσαι πρεπόντως, αλλ’ άυλον ουκ έχω.
Εμπειρίες ψηλαφητής θείας Χάριτος στο κελλί του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή!
Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης
Την εποχή εκείνη εις την Μικράν Αγίαν Άννα, όταν λειτουργούσα, εις το κελλί του Γέροντα Ιωσήφ (του Ησυχαστή (1898-1959)), ζούσα μεγάλες καταστάσεις Χάριτος.
Έβλεπα να πλημυρίζει Χάριν όλη η Εκκλησία γέμιζε από Χάριν! Βλέπει κανείς μυστήρια τότε.
Αλησμόνητες θα μείνουν εκείνες οι καταστάσεις Χάριτος!
Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης στην πανήγυρη του Ρωσικού μοναστηριού στα τέλη του 19ου αιώνα
(εκπληκτική αφήγηση)
Ο Σκιαθίτης λογοτέχνης, και δημοσιογράφος Α. Μωραϊτίδης (ο γνωστός εξάδελφος και συμψάλτης του Α. Παπαδιαμάντη) επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος το 1888. Αργότερα θα επιστρέψει και πάλι για προσκύνημα τα καλοκαίρια του 1893, του 1898, και του 1900. Τις εντυπώσεις του από αυτές τις προσκυνηματικές επισκέψεις, καθώς και από άλλα ταξίδια που έκανε, θα τις καταγράψει στο βιβλίο του «Με του Βορηά τα κύμματα» που εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Ν. Ι. Σιδέρη, το 1924. Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το παραπάνω βιβλίο, και περιγράφει την πανήγυρη του Ρωσικού Μοναστηριού, ή Μονής Αγίου Παντελεήμονος, στο Άγιον Όρος.
Γιὰ τὰ ἐλαφρὰ ἁμαρτήματα
Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης
Ο ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸ πνευματικότατο βιβλίο του Πνευματικὰ Γυμνάσματα (Μελέτη ΙΔ΄) ἀναπτύσσει μὲ πολλὰ ἐπιχειρήματα πόσο μεγάλη ζημιὰ προξενοῦν τὰ λεγόμενα ἐλαφρὰ ἢ μικρὰ ἢ συγγνωστὰ ἁμαρτήματα. Δυστυχῶς πολλοὶ ἄνθρωποι, ἐπισημαίνει ὁ Ἅγιος, μὲ ἐλαφρὰ συνείδηση δικαιολογοῦν πολλὲς παρεκκλίσεις τους ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, λέγοντας, δὲν εἶναι τίποτε ποὺ εἶπα ἕνα μικρὸ ψεματάκι, δὲν εἶναι τίποτε..., ποὺ ἀστειεύθηκα, ποὺ κάπνισα, ποὺ θύμωσα, ποὺ εἶπα πειρακτικοὺς λόγους εἰς βάρος τοῦ ἀδελφοῦ μου, ποὺ ἔφαγα περισσότερο ἀπ’ ὅσο χρειαζόταν καὶ παραγέμισα τὸ στομάχι μου.
Να θυμάσαι και να φοβάσαι δύο λογισμούς
Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης
Νὰ θυμᾶσαι καὶ νὰ φοβᾶσαι δύο λογισμούς. Ὁ ἕνας λέει: «Εἶσαι ἅγιος»·καὶ ὁ ἄλλος: «Δὲν θὰ σωθεῖς». Κι οἱ δύο αὐτοὶ λογισμοὶ προέρχονται ἀπὸ τὸν ἐχθρό, καὶ δὲν ἔχουν ἀλήθεια μέσα τους. Ἐσύ, ὅμως, νὰ σκέφτεσαι: «Ἐγὼ εἶμαι μεγάλος ἁμαρτωλός, ἀλλὰ ὁ Ἐλεήμων Κύριος ἀγαπᾶ πολύ τούς ἀνθρώπους καὶ θὰ συγχωρέσει καὶ σ΄ ἐμένα τὶς ἁμαρτίες μου».