Γένεση κεφ. 4-8: Η εξάπλωση του κακού και ο μέγας κατακλυσμός (Ελωχίμ-Νεφιλίμ)
Ιερεμίας Φούντας (+)
Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως
Τα κεφ. 4-8 της Γένεσης περιέχουν μια άλλη εικόνα της θείας κρίσης αλλά και της λύτρωσης.
Μετά την έξωση των πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο, που είδαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο της Γένεσης, διαβάζουμε τώρα στο κεφ. 4 για τον πρώτο φόνο (4, 1-16). Ο Κάιν, ο πρώτος υιός του Αδάμ και της Εύας, φόνευσε τον νεώτερο αδελφό του τον Άβελ. Βλέπουμε εδώ ότι η επανάσταση του ανθρώπου κατά του Θεού τον οδήγησε και σε επανάσταση κατά του συνανθρώπου του· ο συμβάς φόνος επιβεβαιώνει την πεπτωκυία κατάσταση του ανθρώπου.
«Ἐν ὄψει τοῦ Τριωδίου καὶ σχόλιο στὸν πρόσφατο νόμο περὶ γάμου μεταξὺ ἀτόμων του ἰδίου φύλου»
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
Κυριακὴ 25 Φεβρουαρίου 2024
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 200Η
«Ἐν ὄψει τοῦ Τριωδίου καὶ σχόλιο στὸν πρόσφατο νόμο
περὶ γάμου μεταξὺ ἀτόμων του ἰδίου φύλου»
Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως
Προσφιλῆ τέκνα ἐν Κυρίῳ καὶ ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μας,
Ὁ Μητροπολίτης σας καὶ ὅλοι οἱ ἐφημέριοι καὶ κληρικοὶ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας σᾶς εὐχόμαστε καλὸ καὶ εὐλογημένο Τριώδιο, τὸ ὁποῖο χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας ὡς «Πύλη τῆς Μετανοίας», ἐνῶ ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ἀποκαλεῖται «Ὁδὸς Μετανοίας». Σήμερα ξεκινοῦμε μία πορεία μετανοίας καὶ πνευματικῶν ἀγώνων. Ἡ μετάνοια κατέχει κεντρικὴ θέση στὴ ζωή μας ὡς πιστῶν, ἰδιαίτερα ὅμως βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρο αὐτῆς τῆς περιόδου, μάλιστα φέτος ποὺ τὸ ξεκίνημά της συνδυάζεται μὲ τὰ γνωστὰ πρωτοφανῆ γεγονότα ποὺ ἔχουν προξενήσει ἐντάσεις, μεγάλη ἀπογοήτευση, πικρία καὶ βαθειὰ θλίψη στὶς καρδιές μας. Ἡ ἀφροσύνη, ὁ παραλογισμός, ἡ ἁμαρτία, ἡ ἠθικὴ ἐκτροπὴ στὸ ἀποκορύφωμά τους. Ὅλα αὐτὰ καὶ μὲ τὸν νόμο. Στὴν πατρίδα μας. Ποιός θὰ τὸ φανταζότανε αὐτό;
H δύναμη της ευχής Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με
ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ
Διάλογος ενός υποτακτικού με τον γέροντά του, τον πατέρα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη:
- Πάτερ Εφραίμ, γέροντά μου, λέω την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.
- Δεν καταλαβαίνεις εσύ που τη λες την ευχή, αλλά καταλαβαίνει ο διάβολος, και καίγεται, και φεύγει…
Περὶ Νοερᾶς Προσευχῆς, Δακρύων καὶ Χάριτος
ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ
Νὰ λέγῃς παιδί μου τὴν εὐχή, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με», ἡμέρα καὶ νύχτα συνέχεια. Ἡ εὐχὴ θὰ τὰ φέρῃ ὅλα. Ἡ εὐχὴ περιέχει τὰ πάντα, περικλείει τὰ πάντα, αἴτησι, παράκλησι, πίστι, ὁμολογία, θεολογία κλπ. Ἡ εὐχὴ νὰ λέγεται χωρὶς διακοπή.
Ἡ εὐχὴ θὰ φέρῃ ὀλίγον κατ᾿ ὀλίγον εἰρήνη, γλυκύτητα, χαρά, δάκρυα. Ἡ εἰρήνη καὶ ἡ γλυκύτης θὰ φέρουν περισσότερον εὐχή, καὶ ἡ εὐχὴ κατόπιν, περισοτέραν εἰρήνη καὶ γλυκύτητα κλπ. Θὰ ἔρθη στιγμή, ποὺ ἂν θὰ σταματᾷς τὴν εὐχή, θὰ αἰσθάνεσαι ἄσχημα.
ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΑΧΗΣ Εξομολόγηση - Μετάνοια
Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης
Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι. Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ. Έπεσες; Στον πνευματικό. Έπεσες; Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό. Και η οσία Μαρία, πρώτα εξομολογήθηκε.
Στη γειτονιά μας ήτανε κάποιος Κύπριος και είχε έναν υποτακτικό, ο οποίος τους γονείς του δεν είχε αναπαύσει, να πούμε. Όταν καλογέρευσε, και τον Γέροντά του δεν τον ανέπαυσε. Κι' εκεί που καθόμαστε στη Μικρή Αγία Άννα, τον έστειλε ο Γέροντάς του στον Γέροντα, τον Γέρο-Ιωσήφ, να πει τον λογισμό του και ό,τι μπορεί να τον βοηθήσει. Όταν ήρθε εκεί, ήμαστε γύρω έτσι με τον Γέροντα, λέει: «Άντε εσύ, πήγαινε εσύ, πηγαίνετε στα δωματιά σας· έλα 'δω, πατερ- Ιωάννη». Ανεβαίνει, πήγαινε στο δωμάτιό του.
ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ : ΟΙ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ ΡΩΣΣΕΛ- ΡΟΔΕΡΦΟΡΔ
Πρωτ. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος (+)
Δρ. Θεολογίας, Δρ. Φιλοσοφίας
Ο χρονολογικός πίνακας του Ρώσσελ
Αν θελήσουμε να αναφερθούμε στους ψευδοπροφήτες του Ρώσσελ κάθε «μάρτυρας του Ιεχωβά» είναι έτοιμος να μας πει: Τι μας ενδιαφέρει τώρα η «τροφή εν καιρώ» του περασμένου αιώνα; Και όμως η ίδια η «Σκοπιά» δηλώνει σήμερα (1993) ότι η «τωρινή κατανόηση των Βιβλικών αληθειών» ανάγεται στον Κάρολο Ρώσσελ (Διαγγελείς, σ. 42). Η παράθεση λοιπόν του χρονολογικού πίνακα του Ρώσσελ, που αποτελούσε τη «ραχοκοκαλιά» του «Ευαγγελίου» που εκείνος κήρυττε, προσδιορίζει ακόμη και σήμερα την αξιοπιστία της «Σκοπιάς».
Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: ΔΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΙΣ ΘΥΡΕΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ
Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλης (+)
ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ο Χριστός κάποτε, καθισμένος σ’ ένα πλοίο εδίδασκε τους Γαλιλαίους που κάθονταν στην ακρογιαλιά. Τους μίλησε για την επιτυχία ή αποτυχία της σποράς. Αν ο σπόρος πέση σε καλό χώμα, αποδίδει καρπόν στο τριάντα ή στο εξήντα ή στο εκατό. «Και άλλο έπεσεν εις την γην την καλήν και εδίδου καρπόν αναβαίνοντα και αυξάνοντα, και έφερεν εν τριάκοντα και εν εξήκοντα και εν εκατόν».
Στην περίπτωσι του Μ. Βασιλείου, η καρποφορία έφθασε στο εκατό. Όταν συμβή κάτι τέτοιο, τότε ο άνθρωπος γίνεται δοχείον της θείας χάριτος, τότε γεύεται ανέκφραστα ουράνια δώρα, τότε αξιώνεται να ατενίση την θεία δόξα, όπως οι προφήτες και οι απόστολοι.
Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΟΥΑΛΗ
Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλης (+)
ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Μελετώντας την ιστορία συναντούμε ωρισμένες φορές κάποιες εντυπωσιακές περιπτώσεις. Συμβαίνει δηλαδή ένα ισχυρό πρόσωπο της Πολιτείας να ετοιμάζη κάτι κακό για έναν άγιο άνθρωπο της Εκκλησίας. Και ενώ φαίνονται ότι όλα εξελίσσονται σύμφωνα με το κακό σχέδιο, αιφνιδίως κάτι συμβαίνει και τα πράγματα παίρνουν άλλη τροπή.
Ένα τέτοιο θαυμαστό γεγονός παρατηρούμε και στην ζωή του Μ. Βασιλείου. Ας το παρακολουθήσουμε: Ήταν Ιανουάριος του 372 και ο αυτοκράτωρ Ουάλης βρισκόταν στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, ασχολούμενος με κάποια κρατικά προβλήματα της περιοχής. Τον απασχολούσε και ο επίσκοπος της πόλεως, ο Βασίλειος, ο οποίος του δημιουργούσε στενοχώριες, διότι δεν συμμεριζόταν τα φρονήματά του. Ως γνωστόν, ο Ουάλης ήταν με το μέρος των Αρειανών, και αγωνιζόταν ώστε όλοι οι επίσκοποι του κράτους να αποδεχθούν τον Αρειανισμό, και έτσι να επικρατή ενιαία πίστι.
Το τέλος του Ιερού Χρυσοστόμου
S. D. Amédée Thierry
Μετά την εκλογή του τόπου εξορίας του ιερού Χρυσοστόμου, ο Αττικός, άνθρωπος επιδέξιος, πήρε προφυλάξεις για το ταξίδι του φυλακισμένου αρχιεπισκόπου. Φοβούνταν ότι το πέρασμά του θα ξεσήκωνε την οργή ή τον οίκτο στους λαούς από τους οποίους θα περνούσε. Συμφώνησαν ν’ αποφύγουν τις πόλεις ανάμεσα στην Αραβισσό και την Πιτυούντα, κυρίως εκείνες, όπου γνώριζαν ότι θα συναντούσαν επισκόπους λιγότερο ή περισσότερο ευνοϊκούς στην υπόθεσή του και διοικητές πονετικούς. Έπειτα αποφάσισαν να μην ξαναπέσουν στο λάθος που διέπραξαν κατά την πρώτη του εξορία, δίνοντάς του φρουρά από πραιτωριανούς. Ο Χρυσόστομος είχε σαγηνεύσει τους αξιωματικούς κι αυτοί έγιναν περισσότερο υπηρέτες παρά φρουροί του. Ο Αττικός και ο Σεβηριανός συνεννοήθηκαν γι’ αυτό το θέμα με τον στρατιωτικό αρχηγό ή τον πραίτωρα, που τους έδωσε ό,τι επιθυμούσαν, ό,τι σκληρότερο και αγριότερο για την περίσταση. Στους δύο αξιωματικούς της φρουράς υποσχέθηκαν μια αξιόλογη προαγωγή, αν εκτελούσαν καλά την αποστολή τους. Άφησαν μάλιστα να εννοηθεί ότι τους ήταν εντελώς αδιάφορο αν θα έφθανε ο φυλακισμένος μέχρι την Πιτυούντα. Ο θάνατός του από τις ταλαιπωρίες του ταξιδιού θα ισοδυναμούσε με πλήρη εκτέλεση της αποστολής τους. Εξάλλου αυτό θα εξέθετε λιγότερο τον αυτοκράτορα. Οι άνθρωποι αυτοί βάδισαν βιαστικά προς το φρούριο της Αραβισσού. Έφθασαν στα μέσα ή στο τέλος του Ιουνίου του 407 μ.Χ.
Ο ZΗΛΩΤΙΣΜΟΣ
Μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου
ΖΗΛΟΣ είναι ένας όρος Γραφικός με τον οποίον εκφράζεται η θερμότης της ψυχής για κάποιον σκοπόν. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος διακρίνει τρεις καταστάσεις ζηλωτών: τους «υποζέοντας», τους «ζέοντας» και τους «υπερζέοντας» και συνιστά στους πιστούς, σαν μέση κατάσταση, τους «ζέοντας», επειδή αυτοί ευρίσκονται μεταξύ των δύο άκρων και συγκρατείται η ψυχή σε ισορροπία.
Ο άγιος Γρηγόριος αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στη μεσότητα της σκέψεως και επομένως της συμπεριφοράς, που κείται μεταξύ ελλείψεως και υπερβολής. Και στη Θεολογία πρέπει να τηρήται αυτός ο κανόνας, για να μη εκτραπή σε αίρεση. Γι’ αυτό λέγει: «Ορθοδοξείν έστι το αεί σχοινοβατείν».
ΠΕΡΙ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ
π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ (+)
Ασφαλής αποταμίευση
Τα χρήματά σας, παιδιά μου, να τα τοποθετήτε στην Τράπεζα του Ουρανού.
Να υπερβούμε τους Φαρισαίους!
Πρέπει να ελεούμε για να ελεηθούμε. Να δίδουμε πάνω από τη δεκάτη μας (σημ.: το 10% των εισοδημάτων μας) για τους αναξιοπαθούντες, ώστε να υπερβή η δικαιοσύνη μας (=η αρετή μας) εκείνην των Γραμματέων και των Φαρισαίων, που έδιναν το 1/10, και να εισέλθουμε έτσι στη Βασιλεία των Ουρανών (Ματθ. ε' 20).