Ενθυμίσεις από τον Άγιο Νεκτάριο

Μια συζήτηση με την μοναχή Χρυσαφένια

           Το 1984 στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα ο μακαριστός Μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κυρός Ιερόθεος, μαζί με τον τότε Πρωτοσύγκελλό του (νυν Μητροπολίτη της αυτής επαρχίας κ. Εφραίμ) και τον Αρχιερατικό Επίτροπο της νήσου π. Δαμασκηνό Χόντο συναντούσαν την μακαριστή μοναχή Χρυσαφένια. Σκοπός της συνάντησης αυτής ήταν να καταθέσει η γερόντισσα μοναχή τις αναμνήσεις της από τον Άγιο Νεκτάριο, τον οποίο όχι απλώς γνώρισε από την παιδική ηλικία, αλλά είχε την ευλογία να ζήσει κοντά του, κατά μεγάλα χρονικά διαστήματα, στην Μονή του και να δεχθεί στοργή ιδιαίτερη από αυτόν. Η μαρτυρία της είναι σημαντική, γιατί αποκαλύπτει τον τρόπο που η αγιότητα καθρεφτίζεται σε μια παιδική ματιά, σε μια παιδική ψυχή.

Εις ένα ενάρετον Πνευματικόν (άγιο Νεκτάριο)

π.Φιλοθέου Ζερβάκου

     Κατά το έτος 1906-1907 υπηρετών εις τας τάξεις του στρατού εν Αθήναις, είχον συγκάτοικον τον αείμνηστον Νικόλαον Μητρόπουλον, ανεψιόν του αειμνήστου Μητροπολίτου Πατρών κυρού Ιεροθέου, όστις ημέραν τινά ενώ ητοιμαζόμην δια το μυστήριον της Ιεράς Εξομολογήσεως μοί λέγει, (ως ποτέ ο Φίλιππος είπεν εις τον Ναθαναήλ δια τον Χριστόν) ελθέ μετ’ εμού, να υπάγωμεν, να εξομολογηθής εις ένα Πνευματικόν ενάρετον, Άγιον, εις τον οποίον εξομολογούμαι και εγώ, να τον γνωρίσης, πολύ θα ωφεληθής.

Πώς κρίνεται ο αφορισμός του επαναστατικού κινήματος του Αλεξάνδρου Υψηλάντη από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’;

 Ιωάννου Ν. Παπαιωάννου

Ίσως διάβασες την κρίση το Ι. Φιλήμονος: «υπεγράφη συνεπώς επ’ αυτού του ιερού θυσιαστηρίου (την Κυριακή 24 Μαρτίου 1821) ο γενικός συνοδικός αφορισμός και ανεγνώσθη, φρικιώντων των ακροατών και αυτών αναμφιβόλως των υπογραψάντων Πατριάρχου και Αρχιερέων. Από το κείμενο αποστρέφει το πρόσωπον αυτής η θεία και ανθρωπίνη δικαιοσύνη» Δημ. Φωτιάδη, η επανάσταση του 21, τόμ. 1ος, σελ. 402.
Πάντως θα συμφωνούσες πως τότε μόνο κατανοείς και ερμηνεύεις τις πράξεις ενός ιστορικού προσώπου, όταν ξεκαθαρίσεις το σκοπό, τα ελατήρια, τα αποτελέσματα καθώς και τις προσωπικές και γενικές συνθήκες, κάτω από τις οποίες ενήργησε το ιστορικό πρόσωπο.

Η σημασία της θυσίας του Χριστού 

 Αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου

Κατηχητικός λόγος του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου σχετικά με τη σημασία της θυσίας του Ιησού Χριστού, για την ζωή του ανθρώπου. «Ο Κύριος Ιησούς και Θεός μας χωρίς να φταίει σε τίποτε ραπίσθηκε, ώστε οι αμαρτωλοί που θα τον μιμηθούν, όχι μόνον να λάβουν άφεση των αμαρτιών τους, αλλά και να γίνουν συγκοινωνοί στη θεότητά του με την υπακοή τους.

Εκείνος ήταν Θεός κι έγινε για μας άνθρωπος. Ραπίσθηκε, φτύστηκε και σταυρώθηκε, και με όσα έπαθε ο απαθής κατά τη θεότητα είναι σαν να μας διδάσκει και να λέει στον καθένα μας:

Όλα τα πουλιά πήγαν στον πατέρα Φιλόθεο Ζερβάκο!

π. Φιλόθεος Ζερβάκος

Στην Ιερά Μονή της Λαύρας του Αγίου Σάββα παραμείναμε δύο ημέρες· τη δε Κυριακή των Μυροφόρων 28ης Απριλίου (1924) επετέλεσα στο Καθολικό της Μονής την θεία λειτουργία, μετά μαζί με όλους τους πατέρες επήγαμε διά τον συνήθη καφέ.

Ενώ δε εκαθήμεθα έξω ενός δωματίου και επίναμε τον καφέ, συνέβη το εξής αξιοπερίεργο και χαριέστατο. Επειδή είχα πληροφορηθή, ότι ωρισμένα ιδιαίτερα πτηνά έχουν εξοικειωθή πολύ με τους μοναχούς και παίρνουν από τα χέρια τους ψωμί και λοιπά, ήμουν περίεργος να τα έβλεπα και εγώ.

Ἡ Θεανθρωπότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

Δημήτρη Μαυρόπουλου

Ἡ σχέση θεότητας καί ἀνθρωπότητας ὑπῆρχε στή βούληση τοῦ Θεοῦ πρίν ἀπό τή δημιουργία τοῦ κόσμου. Αὐτή ἡ θεία βούληση χαρακτηρίζεται ὡς κεκρυμμένο μυστήριο, τό ὁποῖο τελικά ἀποκα- λύφθηκε μέ τό ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ (ἐνανθρώπηση, διδασκαλία, ἐνέργειες, πάθος, Ἀνάσταση καί Ἀνάληψη), ἤ, ὅπως ὑπογραμμίζει ὁ ἀπόστολος Πέτρος, ἑνός μυστηρίου «προεγνωσμένου μὲν πρὸ κα- ταβολῆς κόσμου, φανερωθέντος δὲ ἐπ’ ἐσχάτων τῶν χρόνων» (Α´Πέτρ. 1,20).

Πεντηκοστιανοί ἐναντίον Πεντηκοστιανῶν

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργόπουλου

 Εἶναι σύνηθες τό φαινόμενο στό χῶρο τῶν Πεντηκοστιανῶν – Χαρισματικῶν νά ἀκοῦς τήν κάθε κοινότητα καί τό κάθε σωματεῖο τους, ὄχι μόνο νά αὐτοπροσδιορίζονται ὡς Ἐκκλησίες, ἀλλά ταυτοχρόνως νά ὑποστηρίζουν, ὅτι ὅλοι ἀνεξαιρέτως, εἶναι χῶροι παρουσίας καί δράσης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μάλιστα αὐτόν τόν ἰσχυρισμό διατυπώνουν ἀκόμη καί οἱ Ἀντιτριαδικοί Πεντηκοστιανοί.1 Ταυτοχρόνως ὅμως ὑπάρχουν ἄλλες Πεντηκοστιανικές κινήσεις πού γιά διαφόρους λόγους μέμφονται ἄλλους Πεντηκοστιανούς γιά ἀντιβιβλικές πρακτικές καί υἱοθέτηση συνηθειῶν ἀσυμβίβαστων μέ τό Εὐαγγέλιο.

Τούρκοι στη "Γαλάζια Πατρίδα"!

 π. Πέτρος Πανταζής

Εντελώς άγνωστη συνολική ιστορική καταγωγή και εξέλιξη των Τούρκων από τη Μογγολική τους Μήτρα σε αντιπάλους Όλων των Λαών της Ασίας! Κυρίως στην αρχή πριν το 900 μ.Χ των Περσών, γεγονός που τους έφερε κοντά με τη Βυζαντινή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία!

Έπειτα ενεπλάκησαν σε μακροχρόνιες συγκρούσεις με τους Κινέζους οι οποίοι κατάφεραν να τους χωρίσουν σε δύο Χαγανάτα τεράστια σε έκταση, πότε με τον πόλεμο πότε με το εμπόριο Μεταξιού!

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

κ. Γεωργίου Παπατζανάκη, Δρος Θεολογίας

      Καθώς αναφέρεται στον Μεγάλο Συναξαριστή η γιορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου απαριθμείται στις γιορτές, πού θεσπίστηκαν προς τιμήν των Θεομητορικών αμφίων. Μεταξύ αυτών είναι η κατάθεση της Τιμίας Εσθήτος (2 Ιουλίου) και η κατάθεση της Τιμίας Ζώνης (31 Αύγουστου).

«Αναρίθμητες ιστορίες της παρουσιάσεως της Ευλογημένης Παρθένου εις στρατιώτας εις το μέτωπον»