1940. ΘΑΥΜΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΜΠΕΣΗ
Εμφανίσεις και Θαύματα της Παναγίας
Στο μέτωπο, σ’ όλη τη γραμμή, από τη γαλανή θάλασσα του Ιονίου μέχρι ψηλά τις παγωμένες Πρέσπες, ο ελληνικός στρατός άρχιζε να βλέπει παντού το ίδιο όραμα: Έβλεπε τις νύχτες μια γυναικεία μορφή να βαδίζει ψηλόλιγνη, αλαφροπερπάτητη, με την καλύπτρα της αναριγμένη από το κεφάλι στους ώμους. Την αναγνώριζε, την ήξερε από παλιά, του την είχαν τραγουδήσει όταν ήταν μωρό κι ονειρευόταν στην κούνια. Ήταν η μάνα η μεγαλόψυχη στον πόνο και στην δόξα, η λαβωμένη της Τήνου, η υπέρμαχος Στρατηγός.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΚΑΙ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΛ. ΣΙΔΗΡΑΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ (1940-1944)
Με την κατάρρευση του μετώπου, επακολούθησε η ξενική κατοχή και η αντίσταση συνάμα του περήφανου λαού μας. Τότε ακούστηκε και το άλλο όχι, το οποίο διεκήρυξε επισήμως ο Κομοτηναίος αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος Φιλιππίδης (1938-1941), ο από Τραπεζούντος, ο οποίος ευθαρσώς αρνήθηκε να συμμετάσχει στην συμβολική παράδοση της πόλεως των Αθηνών και εδήλωσε με παρρησία ότι: «Ο αρχηγός της Εκκλησίας δεν παραδίδει την πρωτεύουσα της πατρίδας του εις ουδένα ξένον. Ο αρχηγός της Εκκλησίας ένα καθήκον έχει: να φροντίσει διά την απελευθέρωσιν αυτής».
Ἡ εἰκονολογική γλώσσα
Δημήτρη Μαυρόπουλου
Ἡ προσέγγιση, ἡ κατανόηση καί ἡ βίωση τῶν ὅρων τῆς πίστεως εἶναι θέμα γλώσσας. Καί δέν ἐννοοῦμε μέ αὐτή τήν ἐπισήμανση μιά κοινή διάλεκτο, ἀλλά μιά κοινή ἐναρμόνιση τοῦ σημαίνοντος μέ τό σημαινόμενο. Ὁ ἐκκλησιαστικός λόγος προβάλλει συνεχῶς τή διαλεκτική ἀνάμεσα στή συνθήκη τῆς Βαβέλ (= σύγχυση) καί τή συνθήκη τῆς Πεντηκοστῆς. Ἡ εὕρεση τῆς κοινῆς γλώσσας δέν εἶναι αὐτονόητη. Ἀπεναντίας μάλιστα, ἡ ἱστορία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας βίου εἶναι γεμάτη ἀπό κεντρόφυγες ἑρμηνεῖες πού ἐπαναφέρουν τή συνθήκη τῆς Βαβέλ, δημιουργοῦν αἱρέσεις καί σχίσματα, ἀναδεικνύουν τήν ἐξατομικευμένη προσέγγιση τῶν ὅρων τῆς πίστεως. Τό ἐρώτημα ἑπομένως εἶναι περί μιᾶς ἐνεργούμενης κοινῆς γλώσσας.
Tό Κίνημα Ἀποκατάστασης ἤ Μαθητές τοῦ Χριστοῦ. Ἕνα προτεσταντικό ὑποσύνολο
Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργόπουλου
Ἀναπλ. Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.
Ὁ τεχνικός ὅρος Κίνημα Ἀποκατάστασης (Restoration movement) δηλώνει ἐλάσσονες ἀμερικανικές προτεσταντικές κινήσεις πού ἐμφανίστηκαν ἀρχές τοῦ 19ου αἰ. στίς Η.Π.Α καί εἶχαν ὡς βασικά γνωρίσματα: α) τήν ἐναντίωση στό αὐστηρό δογματικό πλαίσιο καί τούς κανονισμούς πολλῶν ὑφιστάμενων προτεσταντικῶν κλάδων (Μεθοδιστῶν, Βαπτιστῶν, Λουθηρανῶν, Μεταρρυθμισμένων, Πρεσβυτεριανῶν) καί β) σύμφωνα πάντα μέ τό ὅραμά τους, τήν «ἀποκατάσταση» τῆς πίστης, τῆς λατρείας καί τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως περιγράφεται στήν Καινή Διαθήκη.
ΘΑΥΜΑΤΟΛΑΓΝΕΙΑ & ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΛΑΓΝΕΙΑ ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ
Αρχιμ. π. Βαρνάβα Λαμπρόπουλου
Μια από τις βασικές αίτιες παγιδεύσεως ανθρώπων στις καταστροφικές λατρείες και γενικότερα στις αιρέσεις, είναι η νοσηρή αναζήτηση θαυμαστών σημείων και εντυπωσιακών χαρισμάτων. Αυτή η θαυματολαγνεία και χαρισματολαγνεία δεν είναι άγνωστη και στον χώρο της Εκκλησίας. Η εμφάνιση σημείων θεωρείται από πολλούς ως το ύψιστο κριτήριο και η αναγκαία εγγύηση αληθείας. Όπου δεν υπάρχουν εμφανή σημεία και χαρίσματα, δεν υπάρχει κατ' αυτούς εγγυημένη ορθοδοξία!
Είναι η Εκκλησία ορατή ή αόρατη;
(+) π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου
Η πρώτη Εκκλησία ήταν και ορατή πραγματικότητα, όχι μόνο αόρατη, επειδή η Κεφαλή, ο Χριστός, ήταν αόρατος. Ήταν συγκεκριμένη κοινότητα και κοινωνία, που περιελάμβανε και την άσκηση των αγίων αρετών του Χριστού (Α' Κορ. ια' 1). Στο κέντρο του ενδιαφέροντός της ήταν η σύναξη της Κυριακής με κέντρο την «κλάσιν του άρτου» (Πράξ. κ' 7). Όποιος άνηκε σ' αυτή τη συγκεκριμένη κοινότητα και ελάμβανε μέρος στη χριστιανική σύναξη, ονομαζόταν και ήταν χριστιανός, όποιος δεν άνηκε σ' αυτή την σύναξη, δεν ήταν χριστιανός.
Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Του καθηγητή Νικολάου Μπρατσιώτη
Δύσκολα μπορεί κανείς στην πατρίδα μας να ερμηνεύσει πώς αιφνιδίως προέκυψε το πρόβλημα της Παλαιάς Διαθήκης. Από το 1914 είχε ξεκινήσει στη Γερμανία ένας πόλεμος εναντίον της Παλαιάς Διαθήκης. Το πρόβλημα των προτεσταντών στη θεολογία ήταν: γιατί η Παλαιά Διαθήκη; Στο Ρωμαιοκαθολικισμό δεν υπήρχε τέτοιος προβληματισμός. To 1933 που ανέβηκε ο Χίτλερ, αρχίζει ένας σιωπηλός αλλά και εμφανής πόλεμος εναντίον του Ιουδαϊσμού και της Παλαιάς Διαθήκης. Η Παλαιά Διαθήκη εξοβελίστηκε τότε από τους Deutsche Christen (Γερμανούς Χριστιανούς).
26-7-1900: Από τα ατελείωτα εγκλήματα των Βουλγάρων στην Μακεδονία
του Μακεδονομάχου ιερέως, Πέτρου Παπαναστασίου
Ύπουλοι φονιάδες εκ φύσεως
Ιούλιος 1900. Γιορτή της Αγίας Παρασκευής. Πλησιάζει μεσημέρι και ο ήλιος γίνεται όλο και πιο ανυπόφορος ρίχνοντάς τις ζεματιστές ακτίνες του πάνω στις πέτρες και τα βράχια του χωριού. Ίσως στον κάμπο δεν θα έχει τόση ζέστη. Το μεσοχώρι είναι σχεδόν άδειο. Όλοι θα έχουν πάει για το μεσημεριανό γιορτινό φαγητό. Κανά δυό τρείς μόνο κοπέλες γεμίζουν τα γκιούμια και τις στάμνες τους με το κρύο νερό της βρύσης που κείται στο μεσοχώρι.
Κινηματογράφος και αποκρυφισμός
Πρωτ. Ιωάννου Ζώτου της Ι. Μ. Σταγών και Μετεώρων
«Εσείς οι άνθρωποι! Αν δεν έχει γίνει ταινία, δεν ξέρετε τίποτα!» («αρχάγγελος» από την ταινία Dogma, 1999)
Η χρεοκοπία του Δυτικού Χριστιανισμού και η απογοήτευση των ανθρώπων απ’ την πρακτική ακύρωση του σωτήριου μηνύματος του Ευαγγελίου, οδηγεί τους ανθρώπους σε «εναλλακτικά μονοπάτια πνευματικότητας» για να βρουν απαντήσεις στα θεμελιώδη ερωτήματα της ζωής και της ύπαρξής τους. Αυτό αντανακλάται και στον χώρο του θεάματος, με την όλο και αυξανόμενη ζήτηση και αποδοχή τέτοιων ταινιών.
Κάποια από τα θαύματα της Οσίας Σοφίας της εν Κλεισούρα
Ο κ. Ελευθέριος Μ. στην επιστολή του αναφέρει και τα εξής: “Ήμουν μικρό παιδί και, όπως είναι φυσικό, μου άρεσαν τα παιχνίδια στην μεγάλη αυλή της Παναγίας. Όμως το απόγευμα ξεχνούσα το παιχνίδι προσωρινά γιατί αρεσκόμουν στις Ιστορίες της γιαγιάς ΣΟΦΙΑΣ, βλέποντας την να μιλάει για την Παναγία, για την εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας πού την είχε κάνει. Σε εκείνο το σημείο το σημάδι της εγχείρησης ήταν μία απλή ψιλή γραμμή, χωρίς ραφές, πολύ λεπτή. Η γιαγιά ΣΟΦΙΑ έδειχνε συχνά το σημάδι.
Ο γερο-Πέτρος ο Κατουνακιώτης και η αγιαστική απλότητα
Ο κατά κόσμον Γεώργιος Λαγιός γεννήθηκε το έτος 1891 στη Λήμνο. Φαίνεται ότι νέος δε βοηθήθηκε πνευματικά γι' αυτό έπινε και μεθούσε. Αυτά γράφονται, όπως τα διέσωσαν παλαιοί γνώριμοί του, για να εξηγηθούν και κατανοηθούν κάποιες ιδιαίτερες μοναχικές του ασκήσεις. Αλλά ο καλός Θεός που είδε την καλή του προαίρεση, έδωσε μετάνοια φλογερή στην απλή και σπάνια ψυχή του και ήρθε να μονάσει στο Άγιον Όρος το έτος 1908.