ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΧΑΜΑΚΙΩΤΗ

Συνηθίζει ο Άγιος συχνά με αυτό τον τρόπο να δηλώνει την παρουσία του...

  Θαύμα έζησε προσκυνήτρια προ ολίγων ημερών, πηγαίνοντας να προσκυνήσει τον αφανή Άγιο Αθανάσιο Χαμακιώτη, κτήτορα της Ιεράς Μονής Φανερωμένης στην Ροδόπολη (Μπάλα) Αττικής, όπου βρίσκεται και ο Τάφος και τα ιερά Λείψανά του και που έζησε τα τε­λευταία 5 χρόνια της ζωής του μέχρι την κοίμησή του.

Ενώ βρισκόταν μέσα στο κελλάκι του Αγίου, όπου βρίσκονται ιερά Λείψανά του, το κρεβατάκι, το σκουφάκι και το καλυμμαύχι του πα­ρουσία μοναχής της Ι. Μονής άρχισε να ευωδιάζει μύρο όλο το κελλί. Η προσκυνήτρια το αναφέρει στη μοναχή, η οποία δεν αισθανόταν κάτι, λέγοντας με χαμόγελο πως αυτό είναι το προ­σωπικό καλωσόρισμα του Αγίου σε προσκυνητές και ότι το συνηθίζει ο Άγιος συχνά με αυτό τον τρόπο να δηλώνει την παρουσία του και να καλωσορίζει τον κόσμο με την ευωδία του κελλιού του και πως ο Άγιος είναι εδώ αυτή τη στιγμή και μας κάνει αισθητή την παρουσία του!

ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΑΛΗΘΕΙΑ" ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

π. Θεόκλητος Διονυσιάτης

   ΟΥΔΕΠΟΤΕ άλλοτε υπήρξε τόση σύγχυσις περί Ορθοδοξίας εις τον Ελληνικόν χώρον, όση υπάρχει σήμερον. Ζώμεν εις μίαν χώραν φωτός απλέτου, φωτός υπερφυσικού, όπου ανέτειλεν με τον Χριστιανισμόν και το αγνοούμεν. Επειδή δεν απεκτήσαμεν αίσθησιν δια την γεύσιν των πνευματικών ουσιών, αρνούμεθα να δεχθώμεν και την ύπαρξίν των και την υπεροχήν των.

ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ Ένα μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας

ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ

 Οι Σταυροφορίες (γαλλ. croisades, από το croix= σταυρός) είναι από τα πλέον συγκλονιστικά γεγονότα της παγκοσμίου ιστορίας με έντονες προεκτάσεις -και μάλιστα οδυνηρές- ως τον παρόντα καιρό. Διότι η επιθετική αντίδραση ισλαμικών ομάδων κατά της Δύσης γενικά, προβάλλεται σαν αντι-σταυροφορία, σαν μια εκδίκηση του ισλαμικού κόσμου και για τα τότε πραχθέντα αλλά και για τη μετέπειτα αποικιακή εκμετάλλευση. Ίσως δεν είναι υπερβολή το να υποστηριχθεί ότι οι Σταυρο­φορίες αποτελούν την πρώτη τάση της Ευρώπης για αποικιακή εξάπλωση. Παρά το υπάρχον φεουδαρχικό σύστημα, μπήκαν οι βάσεις της αποικιακής οικονομίας και πολιτικής.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

π. Θεόκλητος Διονυσιάτης

 Η τελειότατη κατάσταση της ψυχής είναι η αγάπη. Η αγάπη όμως όχι η συναισθηματική, η φυσική, η οποία στο μεν χώρο της συγγενείας είναι στοργή, στο δε μη συγγενικό χώρο μπορεί να είναι μια πολυμορφία, σε ποικίλο βαθμό μη καθαρότητας, συναισθηματικών συγ­κινήσεων, που παίρνουν διάφορες μορ­φές αναλόγως των αγαπώντων και αγαπωμένων. Αυτή η αγάπη είναι εκεί­νη για την οποία είπε Ο Κύριος· «εάν αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι» (Λουκ. ς ' 32). Σαν φυσική η αγάπη αυτή βρίσκεται σε διαρκή μεταβολή.

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

π. Θεόκλητος Διονυσιάτης

 Ο πλήθος των θαυμάτων του θεοφόρου Πατέρα μας είναι ένα... θαύμα. Είναι τόσα πολλά τα «σημεία», τόσες οι ιάσεις ανιάτων αρρωστημάτων και α­νορθώσεις παραλύτων και ανακλήσεις από την πορεία προς το θάνατο, τόσες οι εμφανίσεις «στον ξύπνιο και στον ύ­πνο», τόσα τα εκβληθέντα δαιμόνια από τις ψυχές των πλασμάτων του Θεού, και προ της εν Χριστώ τω Θεώ Κοιμήσεως του, αλλά κυριώτατα μετά την κοί­μησή του, ώστε να δημιουργούνται ευ­σεβή ερωτήματα.

Η  ΠΙΣΤΗ  ΚΑΙ  Η  ΓΝΩΣΗ

Φώτη Κόντογλου

«Η πίστις η εκ της μαθήσεως ουκ ελευθεροί

τον άνθρωπον εκ της υπερηφανείας και του δισταγμού».

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

 ΚΑΠΟΙΟΙ φιλόσοφοι θελήσανε να γίνουνε χριστιανοί, δηλαδή να πιστέψουνε, μα χωρίς να παρατήσουνε τη φιλοσοφία. Αληθινά, έπρεπε να είναι κανέ­νας φιλόσοφος για να μπορέσει να φτάξει σ’ ένα τέτοιο ανάποδο πράγμα, δηλαδή να πιστέψει πως μπορεί να σταθεί μαζί η μέρα κ’ η νύχτα στο ίδιο μέρος, η πίστη κ’ η αμφιβολία, η ανάπαυση και το ψάξιμο, η ειρήνη της διάνοιας κ’ η δίψα του μυαλού, ο Θεός και ο όφις, ο σατανάς.

Απ’ αυτά τα ασυνταίριαστα βγήκανε κάτι ερμαφρόδιτα συστήματα, όπως είνε η λεγόμενη «Χρι­στιανική φιλοσοφία», «ο επιστημονικός Χριστιανισμός» κι’ άλλα παρόμοια.

Ο ΓΕΡΩΝ ΗΛΙΑΣ

Αρχιμ. Φιλόθεος Ζερβάκος

Ηγούμενος της εν Πάρω Ι. Μονής Λογγοβάρδας

    ΟΥΤΟΣ κατήγετο εκ της κωμοπόλεως Λεύκες της Πά­ρου και ελέγετο, πριν περιβληθή το αγγελικόν σχήμα, Γιάννης. Μάλιστα τον προσωνόμαζον Χοντρογιάννη, διότι ήτο εύσωμος.

Εκ παιδικής ηλικίας ήτο βοσκών τα πρόβατα τριγύρω εις το όρος «ο Προφήτης Ηλίας», εις την κορυφήν του οποίου ευρίσκετο προ αμνημονεύτων χρόνων μικρόν σπήλαιον και εκκλησάκι τιμώμενον επ’ ονόματι του προφήτου Ηλιού. Εις το ερημικό αυτό εκκλησάκι επήγαινε πολλάκις και προσηύχετο.

Ο π. Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης και ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης

ΜΩΥΣΕΩΣ Μονάχου

Ο π. Ιερώνυμος γεννήθηκε στο Ρέιζ—Δερέ Μ. Ασίας το 1871. Μόλις 17 χρόνων φτάνει στο Άγιον Όρος. Μετά τεσσερισήμισι χρόνων δοκιμασία γίνεται μεγαλόσχημος μοναχός στη Μονή Σίμωνος Πέτρας. Το 1920 εκλέγεται ηγούμενός της. Από το 1931 μέχρι της οσιακή κοιμήσεώς του το 1957 εργάζεται ακούραστα το έργο του πνευματικού στο μετόχι της Αναλήψεως στη διψασμένη Αθήνα. Γίνεται πνευματικός πατήρ, οδη­γός, προστάτης, ευεργέτης και βοηθός εκατοντάδων πονεμένων.

Αν θέλεις να δοκιμάσεις την πίστη ενός χριστιανού,  μίλησέ του για  τον ασκητισμό

Φώτης Κόντογλου

ΟΤΑΝ μιλήσεις στους ψευτοχριστιανούς για σκληρή άσκηση στο κορμί και στο πνεύμα για την αγάπη του Χριστού, θυμώνουνε, σε λένε φακίρη, ειδωλολάτρη, βάρβαρο.

Αν θέλεις να δοκιμάσεις την πίστη ενός χριστιανού, μίλησέ του για  τον ασκητισμό. Ο πιστός θα νοιώσει κατάνυξη, ο χλιαρός, δηλαδή ο ψεύτικος, ο άπιστος, θα διαμαρτυρηθεί. Τι αν λέγει ο Χριστός: «Μακάριοι όσοι αφήσανε τα πάντα και μ’ ακολουθήσανε», ή «Η βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν», και πως «θλίψιν έξετε», και πως «στενή και τεθλιμ­μένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν»;

Ο Μυστικός Δείπνος

Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Σεβασμιώτατοι,

Ελλογιμώτατοι κ. Καθηγητές,

Αγαπητοί Πατέρες και αδελφοί,

Ο Μυστικός Δείπνος που τελέστηκε από τον Χριστό στο ανώγαιο την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ και πριν την σύλληψή Του, κατά την οποία ακολούθησαν τα Πάθη, ο Σταυρός, η εις Άδου Κάθοδος και η Ανάστασή Του, είναι κομβικής σημασίας γεγονός, γιατί είναι «η καθ’ ημάς παράδοσις των φρικτών μυστηρίων», δηλαδή η παράδοση του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών

Παραδίδουμε στη δημοσιότητα το κείμενο «Χρονολογικός πίνακας της ζωής και της δράσεως του Μ. Βασιλείου», που στηρίζεται στην ευρύτερη μελέτη μας «Μεγάλου Βασιλείου βιογραφικό σχεδίασμα» (δημοσιευμένη στο νεοσύστατο περιοδικό «Εκκλησία και Θεολογία» 1-1980). Η άχαρη και απαριθμητική μορφή του κειμένου φυσικό είναι να προδιαθέτει αρνητικά τον αναγνώστη. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά σήμερα, που η ανάπτυξη της ιστορικογενετικής μεθόδου έχει επιβάλει — και πολύ ορθά — τους όρους της στην έρευνα του ιστορικού παρελθόντος, ότι σκέψη και πράξη του ανθρώπου βρίσκονται σε απόλυτη συνάρτηση προς το χρόνο στον οποίο εκδηλώνονται. Αυτό ισχύει και για τους Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας, οι οποίοι θεολογούσαν βασικά μόνο εξ αφορμής των συγκεκριμένων καιρικών - ιστορικών προκλήσεων και στο πλαίσιο των ιστορικοκοινωνικών και φιλοσοφικών συνθηκών της εποχής. Η κατανόηση επομένως του Μ. Βασιλείου και ο συσχετισμός του προς τους λοιπούς θεολόγους και εκκλησιαστικούς άνδρες της εποχής γίνονται τόσο ανετότερα, όσο ακριβέστερα και λεπτομερέστερα τον τοποθετούμε στο χρόνο και τον τόπο. Καθώς θα διαπιστώσει ο αναγνώστης, είναι πολλά τα σημεία του «Πίνακα» που είναι όλως νέα για την επιστήμη ή που συνιστούν διορθώσεις παλαιοτέρων απόψεων.